AYPARE❦

Mahinev Kaleli, babasının kötü işleri yüzünden çıktığı bu yolda, savaşmak istediklerine karşı güçlü durmaya çalıştığı hayatında, karşısına çocukluk aşkı, şimdi ise düşmanı olan Ateş Barlasın çıkmasıyla rayında zor duran hayatının tamamen raydan çıkacağından birhaberdi.

Sigarasını parmaklarının arasından serbest bırakmış, soğuk bakışlarını bana çevirmişti. Öyle bir nefretle bakıyorduki, sanki Tanrının huzuruna şeytan çıkmışçasına, halbuki çıksada Tanrı merhametliydi. "Kaderini biliyordum." Yüzündeki ifadeden kendisini benden çok daha üstün tuttuğunu anlamak zor değildi. "Çünkü Tanrı sadece iyileri sınar." Tanrı oymuşçasına benimle alay etmesi artan öfkemi daha da alevlendirmişti. Elimde ki silahı ona çıkarmış, bakışlarımı uzun bir süre onda bırakmıştım. Bir gün tanrı olsan da karşında eğilmem."

"İnsanoğlu her şeyin farkında olduğu için böylesine korkar" Dedi. "Sen hiç bir şeyin farkında olma"

"Senin dünyanda hep dilsiz kaldığım gibi kalacağım. Ama sen, ben yaşadığım sürece bu çığlığı duymayacaksın."

"Beni biraz dinlemekten kendini alı koyma, yorulma. Çünkü ben, sen ne kadar konuşursan konuş, daha fazlası için kulaklarıma vaad ettim."

Diğer hesabım kapandığı için buradan devam ediyorum <3