İkigai

Yalnızlığı dost bildim,
insanların içindeki kötülükten korkup.
Sonra biri geldi, küstürdü bizi.
Arkadaşım olacağını söyledi.
Karanlığıma dokunmadı, içindeki kötülüğü görmemem için.

Gözlerin anlattı her şeyi aydınlığa kavuşmamı fırsat bilip.
Kötü sandığın korkularındı ve sen sakladıkça onlar daha da güçlendi.

İyi olmayı ben istemedim. O beni seçti ve şimdi pençelerinde can çekişiyorum. Yardım çığlığımı duyan yok çünkü kimseyi iyilikten zarar gördüğüme inandıramıyorum.

İlk kez bir kurgumu yayınlıyorum. Acemiliğim tutmuşsa eğer af ola.