Bu uçsuz bucaksız morlukların içinde sana sesleniyorum...
Peşimden gelmiyorsun,
tek dayanağım kalbimdeki o hafif koku oluyor...
ben ise kaçıyorum bu güzel morluklardan...
herkesi geride bırakıyorum.
Kendimden, senden ve geçmişinden kaçıyorum
senin yüzünden gidiyorum g üvenli yerimden.
pişman oluyorsun sanırım...
tekrar buluyorsun beni ve küçük lavanta çiçeğimi...
bana dünyaları vereceğine dair söz veriyorsun.
seni asla bırakmayacağım, mutlu olacağız diyorsun.
sanırım tekrardan kendimi kaybediyorum...
yine güzel yüzüne ve eşsiz kokuna kanıyorum.
peki şimdi söyle bana
gerçekten mutlu olabilecek miyiz?
....
(Slow uptade)
OMEGAVERSE
minsung
Tüm hakları saklıdır