Bu uçsuz bucaksız morlukların içinde sana sesleniyorum... İçimdeki tohumunu görmezden geliyorsun...
kimsesiz bırakıyorsun beni
tek dayanağım kalbimdeki o hafif koku oluyor...
ben ise kaçıyorum bu güzel morluklardan...
herkesi geride bırakıyorum.
senin yüzünden gidiyorum güvenli yerimden.
pişman oluyorsun sanırım...
tekrar buluyorsun beni ve küçük lavanta çiçeğimi...
bana dünyaları vereceğine dair söz veriyorsun.
seni asla bırakmayacağım, mutlu olacağız diyorsun.
sanırım tekrardan kendimi kaybediyorum...
yine güzel yüzüne ve eşsiz kokuna kanıyorum.
peki şimdi söyle bana
gerçekten mutlu olabilecek miyiz?
....
(Slow uptade)
OMEGAVERSE
minsung
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.