
"ვზივარ გაშეშებული და ვერ ვხვდები აქამდე როგორ მოვედი. ვუყურებ საკუთარ თავს და ვერ ვცნობ მას. როდის მერე გავხდი ასეთი? ასეთი უგულო, უნამუსო და საშინელი? აქამდეც არ ვყოფილვარ ანგელოზი, მაგრამ ამჯერად საკუთარმა თავმა მაჯობა. ალბათ ამაზე ამაზრზენი ვეღარასდროს გახდები" მსგავსი ფიქრები თავს დაჰხვეოდა სარკის წინ მჯდომ კატერინას და სხეულს ყოველ წამს ახალ ნაიარევს უმატებდა. ალბათ ეს იყო, ახლა მართლა სანატრელ ოცნებას აიხდენდა. მოკვდებოდა.All Rights Reserved
1 part