Kötü kız
  • MGA BUMASA 14,516
  • Mga Boto 456
  • Mga Parte 5
  • MGA BUMASA 14,516
  • Mga Boto 456
  • Mga Parte 5
Ongoing, Unang na-publish Apr 10, 2015
"Çağlar, Asya Çağlar." Veeee yine müdür odasında kendi  koltuğumda yayılmış bir şekilde oturuyorum. Evet. Yine bir kavga. Küçük bir şakaydı aslında. Çınar gelene kadar. Ne yani şaka yapamaz mıyım. Ya aslında buna şaka bile denemez. Basketbol maçı için Irmak koljine gittik. Benim o okulla cidii sorunlarım var. Efendim siyah giyinmek yasak, çok açık giyinme falan filan. Boş laflar. Eee banada bir dahaki gidişimde 'renkli ve şeker' giyinmek düşerdi. Giyindikte ne oldu. Okulun zekisi -sözde yakışıklısı- Çınar Aslan bana asıldı. Bu küçük arkadaşa bir hediye verdim. (En son bahçe kan gölüne dönmüştü.) Kötü kız imajımı bir daha gösterip okuldan çıktım. Ben kim miyim ? Gece kolejinin belalı kızı namıdiğer 'kötü kızı' Asya....

"Aslan, Çınar Aslan. Sizden beklenmezdi. Siz başarılı bir öğrencisiniz, ayrıca o kız karşı kolejin en yaramaz, uslanmaz, ıslah olmaz öğrencisi. Ne umupta yaklaşmaya çalıştınız ? Bizi çok çok hayal kırıklığına uğrattınız. Şimdi çıkabilirsiniz." Gözüm acıyor, yüzümde çizikler var, vücudumun belli yerlerindede makas izleri. Evet bir kız beni dövüp nakavt etmişti. Kız gerçekten güzel ve seksi. Ama bana uymaz....

İleride olacakları asla göremezsiniz. Gün gelir sizde kendinizi 'aşk oyununun' içinde bulursunuz.....
All Rights Reserved
Sign up to add Kötü kız to your library and receive updates
o
Mga Alituntunin ng Nilalaman
Magugustuhan mo rin ang
Magugustuhan mo rin ang
Slide 1 of 10
Kayıp Bağlar / Gerçek Ailem  cover
MEHPARE| Ay Parçası cover
SEN BENİMSİN  +18 cover
Vişne Mahallesi  cover
Süveyda (+18) cover
KIRMIZI ŞARAP🍷 cover
ARSLAN AĞA cover
EFSUN | Büyülü Ve Âsi Bir Sonbahar Rüzgarı  cover
Arel Gece cover
ASYA cover

Kayıp Bağlar / Gerçek Ailem

14 Mga Parte Ongoing

İnsan her yara aldığında daha çabuk iyileşir mi gerçekten? Yoksa o yaralar zamanla sadece daha derine mi işler? Acı, yalnızlık ve bitmek bilmeyen karanlık... Bunlar büyürken bana eşlik eden tek duygulardı. Çocukluğum onların nefretin gölgesinde sessizce kayboldu.Sevilmenin ne olduğunu bilmeden, ağır bir sessizlik içinde geçti. Büyüdüğümde yanımda yalnızca alıştığım o soğuk boşluk vardı. Yaralar birikti, izler derinleşti. Hepsi bir şekilde geçti ya da geçmedi. Şimdi geriye ne kaldı bilmiyorum; sadece bir boşluk, sessiz ve sonu olmayan bir boşluk...