Yeni Hayat

Annemin bir sözü yeni hayatımın ilk gününü başlatacaktı. Dayımın şu sözlerini onlayladığı an hayallerim gerçek olacaktı: "Abla , biraz dinle Allah aşkına. Abisiyle aynı okula gitmesi fena mı? Hem kız da o okula gitmek istemiyor. Bizim okula gelsin işte. Karma eğitime geçiyoruz sonuçta. Okuldaki tek kız olacak hali yok ya. Merak etme sen , ben ona gözüm gibi bakarım. Vallahi diyorum , abla çocuk da istiyor. Hadi Allah rızası için izin ver."

Kapıya yaslanıp dinlememe gerek yoktu , hiçbir şeyi. Her şeyi oldukça açık şekilde duyuyordum. Annemin neden bu işe
bu kadar karşı olduğunu da bir türlü anlamıyordum. Kız lisesinde her şey
daha da zordu. Benimle uğraşan kızların karşıma bir daha çıkmayacağını annem de biliyordu. Ülkenin en iyi liselerinden biri karma eğitime geçiyordu. Artık okullarına kızları da kabul ediyordu ve annem iyi bir okula gitmeme bir türlü izin vermiyordu.

"Olur mu öyle şey , ablacım? Bu kız o kadar erkeğin içinde ne yapacak? Ya başına kötü bir şey gelirse?.. Ben kızımı sokakta bulmadım."

Dudaklarımı büzdüğümde ağlayacaktım. Ama kendimi durdurdum. Kapıyı sertçe açıp annemin karşısına geçtim. Kurtul-mak istediğim bir yer varsa orası da anne- min olmamı istediği yerdi. Mükemmel sandığı kız lisesi. Peki ya ben , ya ben asıl orada işkence çekiyorsam?.. O zaman ne olacaktı?

"Hiç güvenmiyorsun değil mi bana? Ya görmüyor musun anne? Ben asıl o aptal okulda çalışamıyorum. Nefret ediyorum oradan! Her gün kendimi öldürmek isteyerek uyanıyorum. Ama sen inatla anla-mıyorsun. Cinsiyet fark etmez anne! Bir insanın hayatını cehenneme çeviren bir kadın da olabilir, bir erkek de... Ama in-sanın asıl felaketi nedir biliyor musun? Hiçbir acısını fark etmeyen , anlamayan , görmeyen ailesi. Üstelik ben , ben artık bu görünmezlikten çok sıkıldım."

...