Asrın aşkı
- Reads 398
- Votes 21
- Parts 8
Ender: Neden anlamıyorsun ,seni istemiyorum! uzak dur benden!
Şahika: daha düne kadar bana aşık olan kadın şimdi benden nefret ediyor! ikimizde gerçekleri biliyoruz Ender!
Ender: Gerçek şu ki! seni istemiyorum! tamam mı? uzak dur! zaten senin yüzünden düştüm şu hallere!
Şahlar: Ender ..Ender beni dinle bir.
Ender: uzak dur diyorum hayla " beni dinle " diyorsun! Ya anlasana , seni SEVMİYORUM!
Şahika: bunu bana yapamazsın, bu kadar ,bh kadar yaklaşmışken olmaz!
Kadın konuşarak gözlerindeki yaşı döker. Bir eli ile Enderin elini tutub diğer elini yanağına kondurub dudağını dudağına kenetler. Ender de çok az karşılık verir ve hemen kadını iter.
Ender: ne yapıyorsun sen! Bu en cürred! uzak, uzak dur benden! Nasıl öpersin ya sen beni?
Şahika: karşılık verdin amma. madem istemiyorsun, hemen itseydin!Hoşuna gitti değilmi? beni istiyorsun çünki!
Ender: kes sesini şahika! biliyormusun, hoşuma giden tek şey seninle oynamak oldu!!
Kadın bu laflafı söylerken onun canını acıtdığını biliyordu amma başka şansı yokdu. kadını kurtarmasının tek yolu buydu .
Şahika : Ender bunu bana yapamazsın. seni ne kadar çok sevdiğimi biliyorsun..seni gördüyüm ilk gündən etibarən sana deliler gibi aşığım. işte.. işte bu yüzdendi sana olan tavrım, öfkem. çünki biliyordum , asla benim olmayacaqdın. Abimle seni bir arada olduğunuzu görünce.. işte o zaman canım nasıl yandı bir bilsen.
Konuşmalar esnasında Silahlı adam EnŞahı bulur. o sırada adam ateş eder ve Şahika yere düşer. kadında "Şahika!" diye bağırır. şahikada cavabında " Ender git senide vurucak kaç! " -der. Ender de cavabında "hayır olmaz! yapamam!"- der. Şahikada " Neden? zaten amacın benimle, hisslerimle oynamak değilmiydi? aldın işte isdediyini!" - der. silahlı adam sinilenib " artıq yeter ,der!" ve etdiyi çeker. silah sesi gelir
All Rights Reserved
#7
yasakelma
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
İzi Kalır
''O kadın ne dedi sana?'' ''Bebeğinin canını kurtarmak için kendini feda etti dedi.'' ''Doğru söylemiş. O gün, o masada kalbimi söküp attım da yaşattım bebeğimi. Sonrası malum... Ama o kadının hakkını ödeyemem. Beni oradan o çıkarttı. Artık yaşayan bir ölüydüm. Ne eve gidebilirdim, ne de size. Emine Hanım, sana bunları anlatırsam diye korkuyordu biliyor musun? Hatta tehdit ediyordu beni. Yavuz'a söylerim her şeyi diyordu. Sanki Yavuz hiçbir şeyi bilmiyormuş gibi. Yavuz'a olan nefretini anlıyorum. Ama bu nefret yersiz Barış.'' ''Ne demek yersiz? O adam benden seni çaldı İzel. Yetmedi oğlumu çaldı. Nesi yersiz? Benim yıllarım çalındı.'' ''Kim çaldı peki? Sence katil kim? O doktor muydu? Yoksa beni oraya gönderen annen miydi? Kimdi katil sence?'' ''İzel...'' ''Sen arkanı dönüp gittin! Başkası ağzından yazılmış bir mektuba inanarak gittin. Bir kez bile arayıp sormadın beni. Sen yokken Yavuz vardı. Senin yapamadığı babalığı yaptı oğluma. Senin yapamadığını yapıp sahip çıktı aşkına. Hani diyorsun ya sizi benden çaldı diye... Biz sana hiçbir zaman ait olmadık Barış. Ait olsaydık eğer zaten o bunu yapmazdı, yapamazdı!''
KIRIK ONİKS
Ejderhaların dünyasında dengeyi sağlamak için yapılan epik bir yolculuk! Kırık Oniks, mistik güçlerin, eski ritüellerin ve tehlikeli düşmanların gölgesinde geçen bir serüveni anlatıyor. Hikayemizin kahramanı, efsanevi bir ejderha avcısı olarak, eski kehanetlerin ve karanlık düşmanın etkilerini anlamak için derin bir keşfe çıkar. Köylerinin huzurunu korumak için, eski büyülerin ve kadim tapınakların izini süren kahramanlarımız, unutulmuş güçleri ve eski ejderhaların sırlarını ortaya çıkarır. Ancak bu yolculuk, yalnızca geçmişin değil, gelecekteki tehditlerin de derinliklerine inmeyi gerektirir. Her bölümde, hem bireysel hem de toplu mücadelelerle karşılaşan karakterler, büyüsel ve fiziksel engelleri aşmak zorundadır. Kırık Oniks, mistik dünyaların büyüsünü, strateji savaşlarını ve güçlü dostlukları keşfetmek isteyen herkes için bir başyapıt. Bir ejderha avcısının gözüyle bu epik yolculuğa katılın ve kadim bir dünyada dengeyi sağlamak için verilen mücadeleyi yaşayın. Hazır mısınız?Complete
ÖMRE BEDEL (4. Hikaye)
On sekizinde hayatı gülücükleri ile dolduran. Ailesinin ufak bebeği dünyalar güzeliydi o. Ta ki evlenene dek. Gülüşleri yüzüne çarpılan her tokat ile silindi gitti. Sırtında parçalanan sopaların, Teninde iz bırakan zincirlerin, güzelim saçlarını okşamak yerine acımasızca koparan ellerin kölesi olduğunda dünyanın gerçek yüzüyle tanıştı. Biri aşk hikayesi mi dedi? Bir vakitler gönlüne bahar getiren o kelimeyi tozlu raflara kaldıralı çok oldu Evelyn'in. Aşk Ömre Bedel Değil, Ömürden Ömür Çalandı. Aşk İhanetti, Aşk Acıdan Başka Neydi? Ha Vardı Bir Aşk. O da Evlattan Başka Bir şey Değildi... Geçmiş evliliğinde onu mutlu eden üç gün vardı. Biri bilmediği evliliğe adım attığı o kara gün, Biri evladını kucağına aldığı gün diğeri ise kocasının öldüğü o kutsal gün. Küçük bir kızken mutluydu Evelyn. Annesinin kaybıyla her şey solup gitmiş inandığı sevdiği her şey gözleri önünde kül olmuştu. Saçı en son ne vakit okşanmış hatırında dahi yoktu. Son altı yıl ömrünün kalanını alıp götürmüştü ondan. Aksi huysuz lanet bir kadına çevirmişti kendisini. Şimdilerde bir oğlu Daniel'e gülümsüyordu bir de dost edindiği sığındığı Leydi Ewans'a. Onu hayata tutunduran başka da ne vardı bilmiyordu. Lakin korktuğu başına gelmişti genç kadının. Ölümüne savaş açtığı püriten cemaati Baronluğun gelecekteki varisi olan oğlunu gerektiği gibi eğitemediğini öne sürmüş kendisini yine aynı görüşten bir adam ile evlendirmeye karar vermiştiler. Kaçarı yoktu şayet bir püriten ile evlenmezse oğlu ağabeyine teslim edilecekti. Sahip olduğu tek şey evladı iken onu kaybetmeyi nasıl göze alsındı? Daniel'den ayrılmamak için önündeki sezonda boy gösterecekti Evelyn. Ağabeyi ve karısından evvel ağına düşürecek dilediğini yaptıracak bir ahmak bulacak bu defa ipleri elinden bırakmayacaktı. Susmayacaktı Evelyn. BirComplete
KABUĞUNU KIRMAK
Lara Birsel, o yaz yakın arkadaşı ve onun annesiyle birlikte tatile gitmeye ikna olur. İki yakın arkadaş atlattıkları üniversite sınavının ve lise yıllarının stresinden tam anlamıyla kurtulmak için iyi bir fikir olduğunu düşünürler ama hayat karşılarına beklediklerinden çok daha başka şeyler çıkarır. ୭౿ "Birini tanımak için birebir tanışman gerekmez. Bazen sadece bir çift göz sana bilmek istediğinden çok daha fazlasını anlatır." dedi denizin dalgaları kayalara çarpıp tok bir ses çıkarıyorken. Güldüm. "O ne demek?" "Kabuğunu kırmak," diye mırıldandı. "Bana kalırsa tek ihtiyacın olan şey bu." Bilmiyorsun. En başında seni tanımak için attığım o ufak adım, aslında kabuğumda ki ilk çatlaktı. Yine de bilmesine gerek yok diye düşündüm. Tek söyleyebildiğim, "Belki de." oldu. Bir yaz gecesi, sahilde kayaların üzerine oturmuş, hayatımı büyük oranda kaplayan hatta varlığımı bile sarıp sarmaladığına inandığım bir adamla kader üzerine konuşuyordum. Tam anlamıyla tanımıyor oluşum aklıma bile geliyorken hemde. Garip olan onu gerçekten tanımak istemem miydi? Yoksa çoktan her şeyi farkına varmıştım da safa mı yatıyordum? Bilmiyordum. Tek bildiğim; ela gözleri, ilk gördüğümde istediğimden çok daha fazlasını anlatmıştı bana. Henüz o bilmiyor olsa da. ୭౿ DÖRT MEVSİM SERİSİNİN İLK KURGUSU.Complete
-KİRAZ MAHALLESİ -
Her mahallenin kendine özgü bir kokusu, bir rengi, bir sırrı vardır. Kiraz Mahallesi ise, umutla acının, sevdayla mücadelenin, geçmişle geleceğin kesiştiği bir yerdir. Yaren Çetinsoy, hayatın yükünü sırtında taşıyan genç bir kadındır. Bazen suskunluğu ile konuşur, bazen gözlerindeki derinlikte sakladığı sırlarla... Onun hikâyesi yalnızca kendi kalbinin değil, bir mahallenin kaderini de fısıldar. Çünkü kimi insanlar geldikleri yeri değiştirmez; varlıklarıyla oraya yeni bir ruh kazandırırlar. Kiraz Mahallesi'nin taş sokaklarında yankılanan her adım, aslında insanın kendi iç yolculuğuna da ışık tutar. Burada küçük görünen anlar, büyük anlamlar taşır; sıradan bir tebessüm bile yeri geldiğinde bir kalbi iyileştirir. Bu kitap , bazen en büyük gücün sessiz kalmakta değil, kalbini açabilmekte saklı olduğunu hatırlatır. Ve Kiraz Mahallesi, her satırında bize şunu söyler: "İnsan, en çok kendine tutunarak ayakta kalır... ve bazen kader, hiç ummadığın bir sokak başında seni bekler."
Tenindeki Günah
Karanlık bazen dışarıda değildi. İnsanın içinde yaşıyordu. Alara, her gece aynı kâbusun içinde boğulurken gerçeğin, rüyalardan daha acımasız olabileceğini öğrenmişti. Çizimlerinde huzur ararken ellerine bulaşan mürekkep artık bir kaçış değil, geçmişinin derin izlerine dönüşmüştü. Babasının öfkesiyle büyüyen bir evde sessizce hayatta kalmaya çalışmıştı. Her sözü susturulmuş, her hayali kırılmıştı. Ama içinde yıllardır bastırdığı o karanlık artık susmak istememişti. Ve bir gece... her şey değişmişti. Takip edildiğini fark ettiği anda zaman onun için durmuştu. Tam korkunun içinde kaybolacakken karşısına maskeli bir adam çıkmıştı. Kolundaki lotus dövmesi, Alara'nın hafızasına kazınan tek şey olmuştu. Yıllar sonra yolları yeniden kesiştiğinde Alara artık barda çalışan ve kendi dövme stüdyosunu işleten güçlü ama kırılmış bir kadına dönüşmüştü. Emir Doruk ise motor kulüplerinin karanlık dünyasında yaşayan, kafes dövüşleriyle nam salmış tehlikeli bir adam olmuştu. Doruk, Alara'yı ilk bakışta tanımıştı. Ama Alara onu hatırlamamıştı bile. Geçmiş ise unutulmayı sevmemişti. Özellikle de yıllardır Alara'ya saplantılı olan adam yeniden ortaya çıktığında... Çünkü bu adam yalnızca Alara'nın kâbusu değil, Emir Doruk'un da en kanlı düşmanı olmuştu. Bir yabancının sesi, alışık olmadığı bir sıcaklık ve kalbinde yıllardır hissetmediği bir titreşim... Belki kader bu kez sadece acı yazmak istememişti. Ama aşk bazen bir kurtuluş olmamıştı. Bazen insanı en karanlık yerine sürükleyen şey olmuştu. Ve Alara, karanlığın içinde bir ışık bulduğunda... O ışığın her şeyi yakabileceğini çok geç fark etmişti.
Metalik ( ESKİ VERSİYON)
Diğer çocukların anneleriyle bağlarını kesemedikleri yaşlardaydılar, henüz vücutlarına en derin kesikler atıldığında. Ne kadar süreceğini, kimin dur diyeceğini veya bitip bitmeyeceğini bilmiyorlardı.Belki de onların cezası anneleri ya da babalarından gelecek bir tokat değil çok daha ağır olacaktı. Her gece düşündüler. Bunu hakedecek ne yaptık? Belki bir gün onların eline verilen umut şekerinin gerçekleşebileceğine inanmak istiyorlardı. Çünkü inanmazlarsa dayanamazlardı. İnanmazlarsa yarayı kapatamazlardı. Belki içerden kanardı ama dışarısı kabuk bağlardı. Bağlamalıydı. Ama bu şeker birinin ağzında acı tatı acımasızca bıraktı. Diğerlerinin kefaretini sadece biri en ağır şekilde ödeyecekti. Çünkü acı her daim kalanda ağırlaşırdı. Kalanda, gidende, kurtulamayanda.. Belki de geride bıraktıklarının farkında değillerdi. Yollarının kesişeceğinin, onların kurtulmak için her gece dua ettikleri Tanrı'nın cezayı başkası ile sonlandıracağını henüz bilmeyecek yaştaydılar. Ama büyüdüler. O karanlık geceler hepsinin en karanlık yanlarını oluşturdu. Hepsinin yarasını en derine gömüp tüm vücuduna yaydı. Görünür kılmadı, aksine onları birer görünmez kıldı ki kimse yardım edemesin. Ölmediler yaşamaya umut etmeye hayatları ile boğuşmaya ve o umut şekeri için her gece kafalarını yastığa koymaya yine de devam ettiler. Onlar kurtuldu, yaraları içlerinde de kalsa yeni yaraların açılmasından kurtuldular. Biri kaldı. En zorda, en derinde.. Birinin hikayesi..
SAYE
ÖMER ENSAR KARA & EFNAN DEMİR ... Bütün uzvlarım zangır zangır titriyordu. Yağmurun şiddeti o kadar çoktu ki tanelerini her bir zerremde hissediyordum. Gözlerimi kırpıştırdım birkaç kere, o ise sakince beni izliyordu. " Neden veda etmedin? " Uzun uzun baktı bana sonra derin bir nefes aldı ve başını sağa çevirdi. Gözlerini yumdu, gördüğüm görüntü bir şiirin en can alıcı mısrası gibiydi. İçim gitti, ama sustum. Sustum ve yeşilin en güzel tonu olan gözlerini bana çevirmesini bekledim. Kalbimin büyük bir bölümünde bıçak darbeleri vardı ve kalbim her şeye rağmen atıyordu. O bana bakmadıkça bıçak darbeleri usulca bütün kalbimi harmanlıyor beni yavaş yavaş öldürüyordu. Başı bana doğru döndü. Yumduğu gözlerini açtı ve bir cevap alacağıma inandığım için hevesle gözlerine baktım. " Cevabım hiçbir şeyi değiştirmeyecek, Efnan. Senin kızgınlığın geçmeyecek. Çünkü sen kinli birisin. Yaşanılanı unutmuyorsun sonucu ne olursa olsun. Bu yüzden yapma, neden vedasız gittiğimi öğrenmek sana hiçbir şey katmayacak. Birazcık inansam, " dedi hayal kırıklığı ile. " Bir şeylerin değişeceğine birazcık inansam bir dakika düşünmem söylerim. Ama biliyorum değişmeyecek, senin yüreğini benim cevaplarım değil sen soğutacaksın. Çünkü sen hep böyleydin. " Gözlerim dolu dolu baktım. Haklıydı, cevabı benim ona olan kırgınlığımı alıp götürmeyecekti. Ben kendi yüreğimi kendim soğutacaktım. Hep böyleydim zaten. Değil mi? Yutkundum ve hiçbir şey demeden arkamı döndüm. Karanlık sadece gökyüzüne çökmemiş gibiydi. Evlerin çatısına, arabalara, denize ama en çok, en çok benim gölgeme çökmüştü. ...
''O kadın ne dedi sana?'' ''Bebeğinin canını kurtarmak için kendini feda etti dedi.'' ''Doğru söylemiş. O gün, o masada kalbimi söküp attım da yaşattım bebeğimi. Sonrası malum... Ama o kadının hakkını ödeyemem. Beni oradan o çıkarttı. Artık yaşayan bir ölüydüm. Ne eve gidebilirdim, ne de size. Emine Hanım, sana bunları anlatırsam diye korkuyordu biliyor musun? Hatta tehdit ediyordu beni. Yavuz'a söylerim her şeyi diyordu. Sanki Yavuz hiçbir şeyi bilmiyormuş gibi. Yavuz'a olan nefretini anlıyorum. Ama bu nefret yersiz Barış.'' ''Ne demek yersiz? O adam benden seni çaldı İzel. Yetmedi oğlumu çaldı. Nesi yersiz? Benim yıllarım çalındı.'' ''Kim çaldı peki? Sence katil kim? O doktor muydu? Yoksa beni oraya gönderen annen miydi? Kimdi katil sence?'' ''İzel...'' ''Sen arkanı dönüp gittin! Başkası ağzından yazılmış bir mektuba inanarak gittin. Bir kez bile arayıp sormadın beni. Sen yokken Yavuz vardı. Senin yapamadığı babalığı yaptı oğluma. Senin yapamadığını yapıp sahip çıktı aşkına. Hani diyorsun ya sizi benden çaldı diye... Biz sana hiçbir zaman ait olmadık Barış. Ait olsaydık eğer zaten o bunu yapmazdı, yapamazdı!''
More detailsContent Guidelines