KATİLİN OYUNU

Gece yarısını geçmişti.
Can sıkıntısı, aptal cesaretler ve kahkahalar birleşince ortaya tek bir fikir çıktı: rastgele bir numarayı aramak. Bir grup arkadaş, sıkıntıdan ve eğlence olsun diye kızın telefonundan rastgele bir numara çevirir. Gizli ararlar. Gülüşürler. Bunun masum bir şaka olduğunu düşünürler.
Ama bilmedikleri bir şey vardır: Aradıkları kişi, daha önce can almış bir adamdır.
Telefon çaldığında, adam karanlık odasında sessizce oturuyordur. Duvarlarda geçmişinin izleri vardır; silinmemiş, saklanmamış... sadece bekleyen.
Ekranda "Gizli Numara" yazısını gördüğü anda nefesi değişir.
Bu onun için sıradan bir arama değildir.
Çünkü o, kimsenin onu durduk yere aramayacağını bilir.
Hele gizlenerek... asla.
Zihni hemen çalışmaya başlar.
Biri onu bulmuştur.
Biri geçmişini kurcalıyordur.
Belki de yaptıklarını bilen biri, onu ortaya çıkarmak istiyordur.
Karşıdan gelen kahkahalar ona eğlenceli değil, alaycı gelir.
Sanki biri onu köşeye sıkıştırmak istiyordur.
Sanki bu bir tuzaktır.
Ve katil, tehdit altında olduğunu düşündüğünde, kaçmaz.
Aksine... iz sürer.
O an, basit bir şaka olarak başlayan şey, geri dönüşü olmayan bir hataya dönüşür.
Çünkü onlar bir "eğlence" yaptıklarını sanarken,
bir katilin dikkatini çekmişlerdir.
Ve bir katilin dikkati... asla tesadüf değildir.