Story cover for RÜYA  by rnecrr
RÜYA
  • WpView
    LECTURAS 309
  • WpVote
    Votos 10
  • WpPart
    Partes 6
  • WpView
    LECTURAS 309
  • WpVote
    Votos 10
  • WpPart
    Partes 6
Continúa, Has publicado jun 09, 2024
Eğer başarabilirsem yaşamak istiyorum 
Yaşamam gerektiği gibi değil ama, yaşamak istediğim gibi.
~
Gözlerimden durmaksızın yaşlar akmaya devam ediyordu "yine aynı şeyi yapıyorsun yine benim duygularımla oynuyorsun sen" diye haykırdım. Artık konuşmayacak kadar boğazım ağrıyordu sesim çok tiz çıkıyordu

"Ama şunu bilmeni isterim ki annenin ölümünden ben sorumlu değilim. Evet, evlatlık edindiğim ailemi öldürdüm ama senin anneni ben öldürmedim sana yemin ederim ki bunu ben yapmadım" artık gözlerimden dolayı onu net göremiyordum

...

"Rüya beni dinle"dediğinde ona doğru döndüm

"Bana Rüya deme İskender bana rüya deme" adım bile bana ait değilken neyin savaşını veriyordum ki? Artık nerede olmam gerektiğini bilmiyordum. Nereye ait olduğumu da.

"Ama sana yemin ederim ki bunu yanına bırakmayacağım İskender. İki cihan bir araya gelir sen ve ben asla. Son günlerinin tadını çıkar çünkü bundan sonra sana asla merhamet etmeyeceğim. Ölmek isteyeceksin ama seni öldürmeyeceğim ama yaşamayacaksın da" deyip Kartal 'a doğru yürüdüm. Daha ne olduğunu bile anlamadan bir silah patladı
Todos los derechos reservados
Regístrate para añadir RÜYA a tu biblioteca y recibir actualizaciones
O
#138düşmanlık
Pautas de Contenido
Quizás también te guste
İKİ AİLE ARASINDA  de umudun_rengi00
56 partes Concluida
Kadına baktım. Baya afetti, fıstık gibi daş daş. Bu adam, kadını nasıl tavlamış acaba? "Ne bakıp duruyorsun karıma" diye konuşan dayıya baktığımda kaşlarımı kaldırdım "Çok dikkatimi çekti" dedim, geri durmadan. "Eşref saatinde mi tavladınız? Nasıl baktı size söyleyin de biz de bir şeyler kapalım" söylediğim şeyden sonra kadın gülümseyerek bana baktı, abimse dirseğiyle kolumu dürtüyordu. Oflayarak abime baktım, dayı da kaşlarını çatmış bana bakıyordu ama umrumda değildi "ne var abi yalan mı söyleyeyim ne dürtüp duruyorsun!" Abim anında renkten renge girerken sarışın afet kahkahayı bastı. "Ay ne güzel gülüyor," yanındaki kasıntı adama döndüm "bir de sen gül bakalım dayı, yanına yakışacak mısın?" bu dediğim şeyden sonra kadın, kocasının koluna alnını yaslayıp gülmeye devam etti "Dayı diyip durma bana, teyze" Anında afalladım "teyze kim lan" şaşkınlıkla kendimi gösterdim "bana mı teyze dedi o dayı?" "Hâlâ dayı diyor!" "Seninle uğraşamayacağım" "İsabet olur" Dik dik ona baktım. "Çok gıcıksın" "Sen daha gıcıksın ve karıma bakmayı kes!" Sarışın kadın şaşkınlıkla adama döndüğünde "pes artık" dedi "inanamıyorum Miran! Çocuk sayılır o!" "Ama hayatım alacaklı gibi bakıyor?" "Belki de gelecekliyimdir" herkes bana döndü "Of hadi ama! Hani pozitif falan olursa diye şaka yaptım" "Ok" dedi, adam Gece, daha dünyaya gözlerini açtığı anda hayattan koparılmış bir çocuktu; doğduğu gün hastanede bilinçli bir şekilde başka bir aileye verilerek hiç bilmediği bir oyunun içine sürüklenmiş, hiç ait olmadığı bir ailenin yanında büyümek zorunda bırakılmıştı. Onu yalnızca kendi hırslarının gölgesinde büyütmüşlerdi Bu, sadece kayıp bir kızın hikâyesi değil... Bu, yeniden doğan bir Gece'nin hikâyesi... ❝Güç hırsıyla oynanan bütün oyunlar kanlıdır.❞
Quizás también te guste
Slide 1 of 10
ZORBAMDAN HAMİLEYİM cover
HAMİLEYİM(Abimin Arkadaşı) TEXTİNG cover
İNCİ MAVİ (gerçek Ailem) cover
MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT cover
Mafyaymısmıs cover
Kütüphane | YARI TEXTİNG cover
RAPUNZEL BU DEFA KULEDEN KAÇMIYOR  cover
İKİ AİLE ARASINDA  cover
Sirayet|Texting cover
Aşk Yarışı | Texting  cover

ZORBAMDAN HAMİLEYİM

40 partes Continúa

"Ece..." dedi sesi ilk defa bu kadar kısık ve boğuk çıkarken. Testi bana doğru salladı. "Bu ne demek? Hamile misin?" Cevap veremedim, sadece daha şiddetli ağlamaya başladım. Baran bir anda patladı, testi lavabonun kenarına fırlattı. "Cevap versene! Kimden bu? Amına koyayım nasıl olur lan bu? Kimden bu çocuk?!" Bana doğru bir adım attığında geri kaçtım. O anki şaşkınlığı, o kadar büyüktü ki dudaklarından dökülen her kelime kalbime bir bıçak gibi saplanıyordu. "Çocuk benden mi?" diye kükredi. Sesindeki o inkar beni mahvetti. "O gece... o geceden mi?" Hıçkırıklarımın arasından yüzüne baktım. Bana her zaman tepeden bakan, beni küçümseyen o adam şimdi yıkılmış gibiydi. Ama canımı yakmasına izin vermeyecektim. "Yok Baran!" diye bağırdım, sesim koridorda yankılandı. "Benden! Sadece benden! Sen bir şey yapmadın zaten, değil mi? Senin için o gece bir hataydı, bir çöptü! Şimdi gelip hesap soramazsın!"