Büyük Belki

Büyük Belki

Reads 50
Votes 2
Parts 1

Ongoing

Last published Wed, Apr 15, 2015

aşk genç güzel hikaye kitap

Karanlıktan geçerek yola çıktığımızda bana dönüp, "Gece yürürken korkup salakça ve utanç verici olmasına rağmen eve koşmak istediğin oldu mu hiç?" diye sordu. Bu, tam anlamıyla yabancı olan birisine itiraf etmek için fazla gizli ve kişisel bir şey gibi gelmişti ama ona cevap verdim. "Evet. Kesinlikle oldu." Bir anlığına sessiz kaldı. Sonra elimi tutup, "Koş koş koş koş!" diye fısıldadı ve beni peşinden sürükleyerek fırladı.

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines