Büyük Belki

Karanlıktan geçerek yola çıktığımızda bana dönüp, "Gece yürürken korkup salakça ve utanç verici olmasına rağmen eve koşmak istediğin oldu mu hiç?" diye sordu.
Bu, tam anlamıyla yabancı olan birisine itiraf etmek için fazla gizli ve kişisel bir şey gibi gelmişti ama ona cevap verdim. "Evet. Kesinlikle oldu."
Bir anlığına sessiz kaldı. Sonra elimi tutup, "Koş koş koş koş!" diye fısıldadı ve beni peşinden sürükleyerek fırladı.