ADEL (ARA VERİLDİ)

Telefon dört beş defa çaldı. Acmayacağını düşünüp kapatacakken telefonu açtı ve hemen ardından sesi duyuldu.

"Ne oldu?"

Sesi yeni uyandığını belli edercesine boğuk geliyordu ama sesindeki endişe de farkediliyordu.

"Kusura bakma uyandırdım seni."

"Ağlıyor musun sen?''

Telefonun arkasından hışırtılar gelmeye başladı. Galiba yataktan doğrulmuştu.

Hıçkırdım.

"Biriyle konuşmaya o kadar ihtiyacım var ki."

" Ne oldu, niye ağlıyorsun? "

"kusura bakma."

" Rahatsız etmiyorsun beni bebeğim."

Ardından tekrar konuştu.

"Hadi bana neden ağladığını söyle."

Sesi çok yumuşak geliyordu.

Yeniden hıçkırdım.

"kendimi çok kötü hissediyorum."

"Neden... Neden kötü hissediyorsun güzelim hadi söyle.

Benimle böyle yumuşak bir tonda konuşmaya devam ederse daha çok ağlayacakmış gibi hissediyordum.

"Kabus g-gördüm ." Ve yine hıçkırdım.

Derin bir nefes verfiğini hissettim ardından sesini duydum.

"Şşşt ağlama bebeğim tamam. Sadece bir kabus geçti."

" A-ama ben annemle babamı gördüm."

Verecek bir cevap bulamamış olacak ki konuşmadı.

İçimi çeke çeke ağlamaya devam ettim .

Böyle ağlamam onu daha da gerdi bunu onu görmesem de hissettim.

"Yavruma tamam. Öyle ağlama tamam güzelim geçti. "

Sesi artık ne yapacağını bilmiyormuş gibi çıkıyordu.

"Onları... çok özledim."

"Biliyorum çok özledin biliyorum ama böyle ağlarsan ben mantıklı düşünmem tamam mı? Ağlama."

Kendimi tutmaya çalıştım ve oda bunu fark etti.

"Sakin ol, derin derin nefes al . "

Dediği gibi yapıp nefes almaya başladım .
Sakinleşmeye başladığımı hissediyordum.

"Aferin güzelime."

___________________________________________

Uyarı:

Bu kitap, şiddet, travmatik deneyimler +18 unsurlar küfürlü konuşmalar veya diğer duygusal olarak zorlayıcı ögeler içerebilir. okurların her biri için farklı bir etki yaratabilir. İçeriğin, gençlerin ve yetişkinlerin duy