Όταν τα χρώματα πεθαίνουν
- Reads 108
- Votes 5
- Parts 5
Ongoing
Last published Sat, Feb 8, 2025
Χρώματα.
Στην παιδικότητα,
στην αθωότητα,
στο νέο, στο διαφορετικό.
Στην ζωή
Κι εμείς, καταδικασμένοι να ζούμε σε μια εποχή όπου τα χρώματα πεθαίνουν...
All Rights Reserved
#9
different
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Έξω απ' την περίμετρο του κύκλου
Είναι δύσκολο όταν ανακαλύπτεις ότι άνθρωποι που έχεις πολύ ψηλά, ιδίως συγγενείς, δεν σε βλέπουν όπως τους βλέπεις εσύ. Όταν για εσένα η επικοινωνία μαζί τους είναι πολύτιμη, μα γι' αυτούς αρκεί ένα τηλεφώνημα μια φορά το χρόνο για 'Χρόνια Πολλά", μερικές φορές ούτε καν αυτό. Όταν διαπιστώνεις ότι ενώ εσύ ένιωσες αρκετά άνετα για να τους ανοίξεις την ψυχή σου, δεν σε εμπιστεύονται και δεν σου λένε αυθόρμητα τις δικές τους σκέψεις και βάζουν ένα σωρό άλλα άτομα πιο πάνω από εσένα. Φταίνε αυτοί; Φταις εσύ; Δεν μπορώ να απαντήσω. Φορτισμένη από αρνητικές σκέψεις επ' αυτού, έγραψα το παρόν ποίημα.Complete
*Poetry*
Ποιήματα της Ζωής - Παναγιώτας Κτενά για να γαληνεύει ο νους και η καρδιά!!! ❤️ Με διαφορετικές θεματικές, αλλά με συνδετικό κρίκο την αγάπη. ✨🫶 © Όλα τα δικαιώματα είναι κατοχυρωμένα PLEASE DON'T COPY ⚠️🙏
Θραύσματα Ψυχής
Ποιήματα· θραύσματα ψυχής, αχτίδες φωτός που δραπέτευσαν απ' τα τείχη της καρδιάς, δάκρυα σιωπής που έσταξαν πάνω στο χαρτί και έγιναν λέξεις, ανθίζοντας σαν παράνομα λουλούδια. #1 ποίηση 21/02/2026 #1 ποιήματα 21/02/2026 #1 greekpoetry 21/02/2026Complete
Poems out of bore-do(0)m/Pia's thoughts/greek
ΧΑ!νομίζεις πως θα τα μάθεις όλα από εδώ; Σόρυ,πρέπει να το ανοίξεις! Αλλά ,ξέρεις κάτι; Αν δεν φοβάσαι την μαυρίλα και την σκατιλα,μπορεί και να σ'αρεσει. Είναι όμορφο το σκοτάδι ,γιατί τα αστέρια μοιάζουν πιο φωτεινά... Τι σημασία έχει που είναι από καιρό νεκρά; Όλοι μνήμες είμαστε στο τέλος... Ιστορίες γινόμαστε που περιμένουμε τον εκλεκτό για να μας γράψει και να γίνουμε αθάνατοι... Αλλά ,πλάκα πλάκα ,στα σοβαρά ,κάποια είναι βαριά,καθώς συχνά γράφω όταν είμαι down,και καταλαβαίνω αν δεν αντέχετε.Το λιγότερο που θέλω είναι να προσθέσω και άλλο βάρος σε αυτό που είδη κουβαλάτε.Οποτε είναι απολύτως εντάξει,αν δεν μπορείς να συνεχίσεις. Ίσως και να υπερβάλλω ,αλλά να τα λέμε και αυτά. Αν θέλεις χωρίς καμία δέσμευση και ηθελημένα να με ακολουθήσεις σε αυτό το ταξίδι μεινε μαζί μου. Εύχομαι σε όποιον είναι εκεί έξω και πονάει ,νιώθει μόνος και αλλόκοτος ,αν πέσει στην μικρή μου αυτή απόπειρα να νιώσει ότι δεν είναι μόνος. Δεν είσαι μόνος φίλε μου , κουράγιο. Κάτω στα σχόλια ή στα σοσιαλ ελάτε να συζητήσουμε οπότε θέλετε. Εγώ εδώ είμαι. Υπάρχουν και μερικά αγγλικά κείμενα.Όταν τα χρώματα πεθαίνουν
Χρώματα. Στην παιδικότητα, στην αθωότητα, στο νέο, στο διαφορετικό. Στην ζωή Κι εμείς, καταδικασμένοι να ζούμε σε μια εποχή όπου τα χρώματα πεθαίνουν...
Στα Άδυτα των Σκέψεων
~Μερικές φορές το μυαλό είναι το πιο επικίνδυνο μέρος για να χάσεις τον εαυτό σου~ Μια βουτιά στα άδυτα των σκέψεων Εκεί όπου δεν υπάρχουν ψέματα Εκεί όπου κρύβονται οι μεγαλύτερες αλήθειες Μήπως φοβάσαι να κολυμπήσεις; Μήπως φοβάσαι τα άδυτα; Μήπως φοβάσαι την αλήθεια που κρύβουν; "Poetry is the spontaneous outflow of powerful feelings." (William Wordsworth) Published at 20/06/2018 ▪️Νικητήριο βιβλίο από τους κριτές του διαγωνισμού J-J-A Geek Contest στην κατηγορία πνευματική ▪️ Highest Rangings: #1st in ποίηση #1st in feelings #1st in poetry #1st in πνευματική #1st in poemComplete
𝐒𝐨𝐥𝐢𝐥𝐨𝐪𝐮𝐢𝐞𝐬 𝐨𝐟 𝐚 𝐇𝐚𝐦𝐚𝐝𝐫𝐲𝐚𝐝
Σονέτα, επιγράμματα και βινιέτες βασισμένα στο ομώνυμο θεματικό ημερολόγιο. 2024-∞![𝐐𝐮𝐨𝐭𝐞𝐬 [✔️]](https://img.wattpad.com/cover/118480902-256-k460054.jpg)
𝐐𝐮𝐨𝐭𝐞𝐬 [✔️]
«Σε μια νεολαία που φοβάται να φλερτάρει, μην περιμένετε επανάσταση.» (Υ.Γ: Θα ήθελα να επισημάνω πως όλα τα κειμενάκια/quotes τα έχω βρει στο tumblr και δεν είναι δικά μου.) ©️2018Complete
Είναι δύσκολο όταν ανακαλύπτεις ότι άνθρωποι που έχεις πολύ ψηλά, ιδίως συγγενείς, δεν σε βλέπουν όπως τους βλέπεις εσύ. Όταν για εσένα η επικοινωνία μαζί τους είναι πολύτιμη, μα γι' αυτούς αρκεί ένα τηλεφώνημα μια φορά το χρόνο για 'Χρόνια Πολλά", μερικές φορές ούτε καν αυτό. Όταν διαπιστώνεις ότι ενώ εσύ ένιωσες αρκετά άνετα για να τους ανοίξεις την ψυχή σου, δεν σε εμπιστεύονται και δεν σου λένε αυθόρμητα τις δικές τους σκέψεις και βάζουν ένα σωρό άλλα άτομα πιο πάνω από εσένα. Φταίνε αυτοί; Φταις εσύ; Δεν μπορώ να απαντήσω. Φορτισμένη από αρνητικές σκέψεις επ' αυτού, έγραψα το παρόν ποίημα.
More detailsContent Guidelines