Sessizliğin Sesi

Hayatı boyunca sessizlik ve suskunluğa mahkum edilmiş bir tutsak kendi sesinin esiri olabilir mi? Düşünceleri bu mahkumu ele geçirip, kendi içinde yaşam savaşı vermesine sebep olur mu? Toplum tarafından arka planda görülen bireyler bunu şansa veya kadere bağlarlar mı? Uzun süren bir sessizlik bir mahkuma ölüm ızdırabı verebilir mi?

Psikolog Saye Nur Baltaş çocukluk yıllarından beri hayalini kurduğu psikoloji bölümünü kazanmış ve bir hastanede göreve başlamıştır. Saye ondan çalınan hayatı ve özgürlük anlayışını bulabilmek için kendi kabuğunu kırmaya çalışır.Herşeyin yolunda gittiğini zannederken hastalarından birisinin Saye üzerinde bıraktığı şok ve etkiler yüzünden Saye kabuğunu kıramadan daha çok içine saplanır.

"Neydi benim hatam? sadece iyilikleri gören gözlerim mi? kötü istişareleri duymaktan kaçan kulaklarım mı? yoksa kirli işlerden uzak duran ellerim mi ? Ben zaten onlar gibi değildim, hiçbir zamanda onlar gibi değilim, ve sanırım hiçbir zamanda onlar gibi olamayacağım..."