Dört Duvar Arasında

Sabaha kadar ağladım, ta ki şimşekler, kara bulutlar, yağmur ve karanlık yerini güneşe, ıslanmış toprağın muhteşem kokusuna ve daha önce hiç görmediğim muazzam bir renk çizgisine bırakana kadar. Islak ve kızarmış gözlerle pencereden dışarıya baktığımda bu güzellikleri görmek bana, ne olursa olsun gülümsemeyi bırakmamayı öğretti. O renk çizgisi bana her zaman karanlıktan sonra aydınlığın olacağını öğretti. O renk çizgisi bana gülümsemeyi öğretti.