YAPAYANLIŞ

Bütün hayatım bir gecede değişmişti . Bütün hayatımı tek bir geceyle takas etmiştim . Bütün hayatım boyunca o geceyi bekledim. O , tek geceyi tek bir cümleyle açıklamak zorunda kalsaydım "Hayaller ve hayatlar" derdim.
Çünkü gerçekten benim hayallerim vardı ama birde hayat.

Hikayenin sonunda yani eğer bir sonu olacaksa işte o şeyin sonunda nefret, mide bulantısı aklınızdan geçen bütün kötü duyguları muhtemelen bana yapıştıracaksınız . Ama ben alışkınım .

Ancak alışkın olduğum layık olduğum anlamına gelir mi? Birinin içini ne kadar bilebilirsiniz? Birinin hissettiklerini ne kadar hissedebilirsiniz? Biriyle en fazla ne kadar empati yapabilirsiniz? Hadi gelin bunları benim hikayemde bir kez daha gözden geçirin .

Kemerlerinizi sıkıca bağlayın yanlışa gidiyoruz...

18. yaş günüm . İtiraf edelim herkesin en ama en sevdiği yaş günü . Benimde öyleydi hemde herkesten daha çok . Yaşıma rağmen çok büyük bir cesaretle tek bir dilek istemiştim.

Onunla Sevişmek...

Babamın arkadaşı . Güvenlik şirketimizin CEO'SU. Benim en yakın korumam. Çünkü ben öyle istemiştim. On yıllık evli . Çocuğu yok ve beni olmayan çocuğu , kızı gibi seviyor . Canı pahasına .

"Sen delirmiş olmalısın" dediğinizi duyar gibiyim . Evet deliyim . Evet belki de şımarığım . Belki de kötü olan herşey ... Belki de hiçbir şey...

Bu yaşıma kadar beni kırmadı bu gecede kırmamalıydı.

Parmak uçlarımda yükselip karanlık ortamda dudağının kenarından ilk önce öpüp sonrada bir dil darbesi bıraktım .

"Wick Lütfen"

"Angel hay-"

Dilimi, beni tekrar ve tekrar reddetmemesi için dudaklarından içeri kaydırdım.

"Dad lütfen" ...

Aramızdaki yaş farkını söylemiş miydim? Sürpriz olsun...

Yeni kurgu . Üstüne basa basa söylüyorum kurgu . Kurguda geçen hiçbir şeyi onaylamıyorum sadece aklıma esti yazıyorum . Ne kadar sürer bilmiyorum. Çerezlik diye düş