Anchor

Patrząc na swój własny nekrolog, człowiek dociera do dwóch faz. Pierwszą jest niedowierzanie, kompletna dysharmonia i niepokój, który za tym wszystkim się kryje. Później zrozumienie. Wiedząc, że nie żyjesz, dostrzegasz sens w tych wszystkich krzywych spojrzeniach, olbrzymich nieporozumieniach i zaczynasz szukać odpowiedzi, dlaczego w takim razie wciąż egzystujesz?
Ona również nie rozumiała. Nie wiedziała. Mieszkając na ulicy, tułając się w nieprzyjaznych uliczkach nie wiedziała, że za jej istnieniem kryło się coś więcej, niż piorun i nieszczęśliwy wypadek, które stłamsiły wszystko. Jedno dla niej było pewne. Trauda Hester nie żyła dla swojej rodziny już od czterech miesięcy. A martwymi interesuje się znacznie więcej osób, niż tymi żywymi...