VANAÇ VE VANERT
- LECTURAS 4,359
- Votos 177
- Partes 56
Contenido adultoContinúa
Última publicación jue, abr 23, 2026
Devletleri yok etmek için kurulan gizli bir örgütün başı olan Vanaç masasındaki haini bulmak için türlü oyunlar oynar ve oklar masadaki en güçlü ikinci kişi olan Vanert'i işaret eder.
Vanaç haini doğru bulmak zorundadır çünkü hain kabul edilen kişinin kendisi ile birlikte tüm yakınları infaz edilecektir.
Acaba Vanaç haini bulabilecek mi?
Hain Vanert mi yoksa başka birisi mi?
Başlangıç: 13.06.2024
Hikaye ve kişiler tamamen kurgudan ibarettir.
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
PİLLİ BEBEK
Kimsen yokken, aşık olduğun insan senin herşeyin olur. Ailen, arkadaşın, öğretmenin, herşeyin işte. "Seni seviyorum pilli bebeğim." Yetimhanede herkesin kaderi aynıdır. Tek fark bazıları ailesini tanır, bazıları seslerini bile duymaz. Alex'in tüm ailesi, 10 yaşında tanıdığı Will'di. Will, parayı aşkına tercih eden klasik erkeklerden biri, ama ya işin aslı dıştan göründüğü gibi değilse. Matt, Alex'in kalbindeki boşluğu tamamlamak için çırpınırken Alex, kilit anahtar misali kalbini Will'den başka kimseye açmasa da Matt, Alex için her zaman savaşacağa benziyor.Concluida
ZİHNİMDEKİ AYNA
Bir ihaneti susturmak için tetiği çektim. Ama her kurşun yankısını bırakır. Moskova'nın gölgesinde saklanan çürümüş sırlar şimdi su yüzüne çıkıyor. Ve ben, kendi yazdığım felaketin tam ortasındaydım.Concluida
Mavi'nin En Karası
Bazı aşklar imkansızdır...
ZEHİRLİ VİSAL
Zehirinin son damlasını içtim bile isteye. Korkmam gerekirdi, ama onun oyununda piyonu olmayı daha çok sevdim. Çünkü bazı zincirler görünmezdi - en ölümcül olanları kalbe vurulanlardı. Şah mat, dedim. Onun aşkı beni öldürmeden. Çünkü en büyük zehir sevgiden damlar ve en büyük mahkumiyet gözlerinde başlardı.
KIRAĞIN ETKİSİNDE
Üstüne, acımasız günahlarını yıkarsa sevdiğin insan, sağ çıkamazsın. Kanatlarını kırarlar ve sonrasında senden uçmanı isterler. Kalbini sökerler ama yaşa derler. Burası dünya, yazgın buymuş meğer. Yazgı denen şey eğer ki gerçekse, ondan ne kadar nefret ettiğimi bilsin istiyorum; bana sunduğu bu hayattan nefret ettiğim kadar. Hatta belki daha fazla. Kendimden nefret ettiğim kadar. *** "Sen bir tek beni harcamadın. Aileni harcadın. Ama en kötüsü ne biliyor musun? Sen kendini harcadın." "Ailemi kazanabilirim." "Peki ya, diğerleri?" "Belki diğerleri benim için bir kayıp değildir? Bu ihtimali hiç düşündün mü?"
Ay Tenli Kadın
"Korkuyormusun?" "Korkuyorum bayım...Ama silahlardan ya da sıcak bedenlerden değil; bu bedenlerin içinde yaşayan hasta ruhlardan korkuyorum."
Pus/Fer
Aşağıdan yürürken hep gördüğüm ve çıkmak için ölüme sakladığım o yerin önünde durdum. Gözlerimi aşağı çevirdiğimde az önce yürüdüğüm yollara kuş bakışı baktım son kez. Önümde dizimin bile altında biten bir beton ve devamında benim için koca bir boşluk vardı. Aklımın derinlerine geri dönme düşüncesi dolunca dudaklarımdan alaycı bir nefes kaçtı. Kafamdaki ses bu kadarsın işte diyordu bana. Ölmeyi bile beceremiyorsun, bu kadarsın. Burnumu çekip başımı gökyüzüne kaldırdım. Kara bulutlar vardı üstümde, yağmurun habercisi. Son yağmuru görüp de mi ölseydim düşüncesiyle güldüm. Ölmemek için bahaneler uyduruyordum, oysa çok kararlıydım. Hayır ben çok korkaktım. Ben kendi sorumluluğunu bile alamayacak kadar korkak bir heriftim. Çenemi sıkıp başımı aşağı doğru indirdim. Son anlarımda da korkak olmak istemiyordum. Beton yere iyice yaklaştım. Gözlerim aşağıdayken dudaklarım kıvrıldı.Artık içimdeki o korkak da ölmek istiyordu. Betonun üstüne çıkmayacaktım, kendimi öne doğru bırakıp sonuma gidecektim. Gözlerimi kapatıp bedenimi öne doğru serbest bıraktım. "Koray!" diye bağırıyordu bir kadın sesi. Gözlerimi sıkıp tekrar geri açtım. "Koray!" Yaklaşan sesle birkaç adım geri gelip kafamı çevirdim. Karşımda gördüğüm kız hızla bana doğru koşuyordu. Nereden çıkmıştı şimdi? "Koray, sen misin?" dedi birkaç adım ötemde soluk soluğa durup. Hava kararmış sokak lambaları yanmıştı ama üstümüzdeki sanırım arızalıydı. Yüzünü net göremiyordum ama gözlerinde bir korku vardı. "Hayır." diye yanıtladım kızı.Concluida
KARANLIĞIMA ÇARE
Yeraltı dünyasının en güçlü mafya lideri, rakip bir örgütün kızını araştırırken bir gerçeğe ulaşır: Adam, kendi öz kızına zarar vermeye hazırdır. Normalde böyle bir mesele onun için yalnızca stratejik bir bilgi olurdu. Ama bu kez, mantığa sığmayan bir karar verir. Bu kararın sebebini ise kendisi bile tam olarak anlayamaz. Genç adam bunu soğukkanlı bir hamle sanır; oysa bu karar, adını bilmediği bir bağın ve henüz kendisine bile itiraf etmediği bir yönün sonucudur.
Yeni Yıl Şehri (kısa fantastik)
*TAMAMLANDI* 2016 yılında yayınladığım ilk kitaplardan biridir hatıra amaçlı burada bulunuyor o zamandan beri bilerek hiç düzenlenmedi ilk amatörlüğümü göz önünde bulundurmak amaçlı düzenlenmeyecektir.Concluida
KRONİK
Annesinin katilini bulmak için patronuyla anlaşan genç gazeteci, aldığı gizli görev üzerine bir boksörün hayatını gizlice sızdırmaya başlar. Fakat bilmediği bir şey vardır; hayatını gizlice işgal edeceği boksör, herkesin korkulu rüyası haline gelen ve daha evvel hiçbir yenilgisi olmayan Cengiz Ertekin'den başkası değildir. Kollarını bana doladı, bir an bile sorgulamadan bana sarıldığında "Kim ağlattı seni?" diye sordu sert sesiyle. Geriye çekildi, yüzüme baktığında öylesine sertti ki bakışları, bir an için ben bile korktum. "Sana ne demiştim hatırlıyor musun?" diye soludu. Yutkundum, ellerini yanaklarıma yerleştirip parmaklarıyla gözyaşlarımı sildi. "İlk ve son demiştim, bir kez daha seni ağlarken görürsem tek ağlayanın sen olmayacağını söylemiştim." Bir şey yapacaktı, hiç iyi şeyler yapacak gibi durmuyordu. "Cengiz," dedim. "Nur," dediğinde ise kaskatı kesildim. Kulağım uğuldadı, kafamdan aşağıya kaynar su dökülmüş gibi hissediyordum. O ise çok rahattı, yüzüme doğru eğilerek "Bana engel olma," dedi. "İstesen de olamazsın artık çünkü senin gözyaşlarını akıtanın bizzat ben kanını akıtırım." ⚠️ Yetişkin okurlar içindir.Concluida
Kimsen yokken, aşık olduğun insan senin herşeyin olur. Ailen, arkadaşın, öğretmenin, herşeyin işte. "Seni seviyorum pilli bebeğim." Yetimhanede herkesin kaderi aynıdır. Tek fark bazıları ailesini tanır, bazıları seslerini bile duymaz. Alex'in tüm ailesi, 10 yaşında tanıdığı Will'di. Will, parayı aşkına tercih eden klasik erkeklerden biri, ama ya işin aslı dıştan göründüğü gibi değilse. Matt, Alex'in kalbindeki boşluğu tamamlamak için çırpınırken Alex, kilit anahtar misali kalbini Will'den başka kimseye açmasa da Matt, Alex için her zaman savaşacağa benziyor.
Más detallesPautas de Contenido