BİR SES

Televizyon izliyordum. Sanki duvarlar üzerime geliyordu.Evde kimse yoktu ve korkuyordum.Elime masada duran telefonu aldım ve annemi aradım. Meşguldü. Gerizekalı sekreterin sözleri beni deli ediyordu.Odama gittim fakat bir ses duymuştum.Yatak odasına kadar gelen sesi duyduğumda sesin geldiği yeri araştırmaya başladım. At kuyruğu, terlemiş ensemi kaşındırıyordu. İki büklüm olmuş, vücut ısım yükselmişti. Kendi kendime her şeyin yolunda olduğunu söylüyorum. Sadece rüya görüyorum. Evin önünde çakıllı yoldan gelen sesin hiç bir önemi yok; ama bu beni en fazla bir ya da iki saniye tatmin ediyor. Emin olmak için kontrol etmek zorundayım. Kendimi yataktan atıp dikkatsiz hareketlerle pencereye doğru koşuyorum. Onun dışarıda olmayacağına dair kendi kendime telkinlerde bulunuyor olsam da dengemi sağlamakta güçlük çekiyorum.Var olmayan lastik izlerinin bulmak için ön patikayı kontrol ederken, var olmayan araba farlarını yakalamak için kafamı pencereden çıkartıyorum.Soğuk havada titriyorum. Kötü durumdayım. Davit değil miydi o ?. Her ne kadar kırıcı olsa da çok seviyordum onu.Fakat beni görmedi. Korkarak merdivenlerden indim ve Convers'lerimin bağcığını bağlamadan evden uzaklaştım.Fakat kimse yoktu .Bu da mı bir hayaldi ?. Korkarak evin kapısına doğru yaklaştım ve arkamdan bir kişi Maria diye bağırıyordu.Kimdi o ? Arkamı döndüğümde Davit olduğunun farkına vardım.Hiç bir şey söyleyemedim ve orada bayıldım. Neden bayıldım bende bilmiyordum . İki seçenek vardı biri korkudan, biri heyecandan. Beni kaldırıp eve çıkardı ve odama götürdü.Yatağımın üstüne adeta fırlattı.Üzerimi örtüp evden uzaklaştı. Beni yine bir korku sarmıştı. Peki Davit nereye gitmişti? Telefonu elime aldım ve Davit'i aradım ama cevap vermiyordu.Yatağıma yatıp ,elime telefonumu alıp yorganı kafama çekmiştim. Kendimi yorganla koruyordum.Bir ses daha gelmişti. Yorganı hafifçe kafamdan çekerek ses gelen yere baktım.Bu sefer Davit değil Beth'di.Beth benim eski sevgilimdi ve beni öldürecekti.Korktuğum başıma gelmişti....