Darla
  • WpView
    Reads 47
  • WpVote
    Votes 5
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Jul 16, 2024
Ben Darla Annemarie McQueen. Hayır. Ben artık sadece Darlayım. Ne bir soyismim var ne de bir ailem. Hayatımı mahveden o isyandan sonra derin bir kimseziliğe gömüldüm. Çevremde kimse kalmadı. Ben Darla. Her şeyini kaybetmiş, çaresezliğin içinde hayata tutunmaya çalışıyorum. Yüzme bilmeme rağmen boğuluyorum. Geçmiş birer yük olup, ayaklarımdan tutup beni derinliklere sürüklüyor. Acı, hüzün ve gözyaşı. Hayatımın son on yılında beni terk etmeyen üç şey. Ben Darla. Adım üzerine and içerim ki beni bu hale getirenlerin inadına, kaybettiklerim için inat ile hayata tutunacağım. Ben Darla. Hayatımı mahvedenlerden, gözyaşı akıtmamın sebebebi olanlardan hayatımın sonuna kadar nefret edeceğim. Beni derin acılara sürükleyen herbir insanı doğduklarına pişman edeceğim, işte o zaman huzurla ölümü kucaklayacağım.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Sessiz Yemin
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Halısaha |texting
  • Karven
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Vatan Uğruna
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines