Yaşıyor muydum ben ?

Anlayamıyorum seni anlayamıyorum. Sen ve ben bilemiyorum.Attığın her adım başka bir harf sanki birleştirip yeni kelimeler türetemiyorum.Gözlerin başka,bakışların başka,yürüyüşün,davranışların hele de kalbinin atışları bambaşka... Su aralar hayat o kadar tuhaf geliyor ki bana. Ben diyip şaşırıyor, sen diyip suskunlaşıyorum. Hayatıma misafir ol diye haykırıyorum sana ama duyuramıyorum. Nedensiz aptallaşıyorum. Aslında onu tam anlamıyla tanımıyorum bile. Bazen şeytan diyor kapıdan girdiği an sımsıkı sarıl. 'Gitme' dercesine.'Benim ol sadece' diye haykırmak. Yanımda da bulunsa uzağımda da olsa kalbinin atışlarını hissettiğim gibi 'mutluluğu da paylaş benimle' diyesim var ama lanet olsun ki susuyorum. Susturuyorlar. Neden ? Neden ?Neden Allah’ım Askta,Hayatta,İnsanların da Mutlu olamadığı monotonlaşmış halk dilinde 'Hayat oyunu ' denilen mutluluk neden mutlu etmemek için var olmuş ki. Çok saçma… Asıl saçma olan ne biliyor musun sana salak salak bakmam.Ya da ümitlenmem. Ve en önemlisi de olmayacak hayaller kurmam.Asıl saçmalık bu ,yani yaşayıpta yaşadığını anlayamayan ben...

NOT:
Merhaba arkadaşlar ilk yazımı paylaşmış bulunmaktayım.6 yıldır yazıyorum kendi çapım da. Okuyan herkes beğendi İnşallah sizler de beğenirsiniz. Beğenirseniz inşallah devamı gelecek Allah'ın izniyle. Benim yazılarımın bazıları bu tarz bazıları hikaye şeklinde. Umarım daha çok görüşmek dileğiyle. Hoşçakalın...