senin kalbin varmı

gözlerimi kapadım sıkıca, kendimi bıraktım karanlığa,peşimi bırakmicakmıydı acaba.bütün sesleri yutan bir girdabın içine atılmış gibiyim.beni hırçınca sanki bir eşyaymışım gibi attıkları odada ne bir ışık nede bir ses vardı sahi oda olduğundanda pek emin değildim. kendimi duvar dibine çekerek bacaklarımı kendime çektim. Ben gerçekten neyin içine düşmüştüm böyle . saten normal hayatımda bile yeterince eziyet çekiyordum ve şimdide tanımadığım bir adam tarafında neresi ne olduğu belli olmayan bir yerde tutuluyorum. ahh tanrım dayanacak gücüm kalmamıştı o piskopat bana ne yapacak diye düşünmeden edemiyordum. kendimi daha çok duvara çektim Artık çok bitkin ve susamıştım. babam denen şerefsiz beni 4 gün aç bırakmıştı ve bunun üstüne buda olunca bitkin düşmüştüm. gözlerim kararmaya başlamıştı tam bilincimi kaybedecekken yüzüme çarpan ışıkla gözlerimi zorlukla geri açabilmiştim ama gözlerim ışığa alışık olmadığı için herşey bulanıktı. ışığın ne taraftan geldiğini anlayınca o yöne baktığımda bir süliyetle karşılaştım evet bu oydu beni zorla buraya getiren kişi, bulanık görsem bile onunolduğunu anlamıştım gözlerimdeki bulanıklık tamamiyle geçince 2 adet kehribar tonunda ki gözlerle karşılaştım.