Kokietka

Już od pierwszej chwili jego oczy nie śmiały się od niej odwrócić.
Miała w sobie coś, czego tak długo i desperacko szukał w kobietach.
Tę nutkę tajemniczości, dziki błysk w tych wzburzonych lazurowych tęczówkach który sprawiał, że tętno niewiarygodnie szybowało w górę. A to było jedynie zerknięcie.
Chciał więcej.
Więcej uwagi tej pociągającej Kokietki.
Grał z grę, do której postanowiła dołączyć.
I choć wszystkie gwiazdy na niebie pokazywały jej wielkimi literami, by tego nie robiła, ona postanowiła zrobić na przekór.
W końcu nikomu nie zaszkodzi taki słodki, niewinny, wakacyjny romans, prawda?
Nieważne, że irytował ją do czerwoności, coś sprawiało, że los nieprzerwanie stawiał ich sobie na drodze.
Ten niesamowicie przystojny blondyn, z niemalże anielską twarzą i wielką tendencją do zakłamywania o sobie każdego, nawet najmniej znaczącego faktu.
Tak, ten przystojny blondyn...Gdyby tylko nigdy go nie poznała...