KÜÇÜK VARİS

"dede" diye bir feryat koptu. Yerde kanlar içinde yatan dedemi benim gözümün içine baka baka vurdular. Bir sesdaha duyuldu. Geç kalmş bir ses.

"lina baba" diye içeri giren babam dedemden gözlerimi ayırıp babamın geldiği kapıya bakyım. Artık geç kalmıştı. Kendi babasına geç kalmıştı. Dudamın arasından bir fısıtı gibi iki kelime döküldü. "geç kaldın " beni tutan adamlardan birisi silahını kafama dayadı. Ama benim için hiç bir önemi yoktu. Annem ve barş babam dan sonra dedeminde kaybetim.

"geç kaldın Gürkay kayabey baban öldü sıra kızında" dedikten sonra iki el silah sesi duyuldu. Sonrası karanlık.

Geç kalınmş mutluklar.

Sır saklan bir çocuk.

Yalanlar, olmayan veolaması gereken hayateler, hatalar, kaçmak zorunda kalınanlar.

Kekşe hayat hep o küçüken sandımzı kadar kolay ve masum olsaydı. Ya da biz hiç büyümeseeydık, büyümek yalan söylemenin ve sır saklamanın temeli oluyormuş.
Keşke hiç o günler geride kalmadaydı ama bunun ićin çok geç.