Na-update namin ang aming Mga Alituntunin sa Nilalaman.
Suriin ang pinakabagong mga alituntunin para patuloy na makapagbahagi ng mga kuwento nang ligtas.
Matuto pa
Angeli et Daemones

Angeli et Daemones

  • WpView
    MGA BUMASA 68
  • WpVote
    Mga Boto 3
  • WpPart
    Mga Parte 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeHuling na-publish Sun, Apr 19, 2015
WpInfo
Fiction
Romance
Realmente al oír sus palabras empecé a sentirme mareada, no podía ver con claridad todo empezaba a hacerse oscuro tenia que sostenerme de algo para no caer. De repente sentí que algo desgarraba mi espalda, era un dolor insoportable, pero de un momento a otro todo ese dolor fue reemplazado por una agradable sensación. Me sentía mas ligera, mas libre, todo rastro de dolor fue reemplazado por una absoluta paz, incluso los dolores de cabeza se habían ido. Me sentía nueva Pude darme cuenta que mi espalda se sentía un poco mas pesada que de costumbre así que al voltear mi cabeza vi algo que me dejó boquiabierta, una hermosas alas blancas como la nieve eran los causantes del peso extra en mi espalda. Y ahí me di cuenta que todo tenia sentido: yo soy un ángel
All Rights Reserved
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Illustration

Magugustuhan mo rin ang

  • Olvídame
  • El cielo, la luna y las estrellas
  • Entre angeles y demonios
  • Bestia
  • Twin Flame
  • Momentos Rotos [Tomioka Giyu Y Tú]
  • Help Me To Remember (Demi Lovato y tu) Primera Temporada: TERMINADA
  • Razones para aprender a amar
  • Una llegada inesperada

Lo primero que sentí fue... nada. No había nada, parecía estar suspendida en el aire, no podía abrir los ojos pero no me molestaba porque todo estaba tan calmado. La paz pareció durar por siempre, no sabía cuánto llevaba en ese estado, y de un momento a otro un shock. Mis ojos se abrieron, tome bocanadas de aire como si hubiera estado bajo el agua demasiado tiempo y dolor, tanto que grite. Una voz atravesó el dolor. -esta despierta -la voz sonaba cerca y a la vez lejos -aquí, ¿me oyes? Gemí. -¿Qué le pasa? -esa era otra voz -¿Por qué se comporta así? -es normal, se le pasara en un momento. ¿Normal? Como podía ser normal este dolor, era como si me quemaran desde dentro. Gimo y me retuerzo en agonía, siento que muero. Y así es, lentamente caigo en un pozo de oscuridad y silencio. Y nuevamente nada.

Karagdagang detalye
WpActionLinkMga Alituntunin ng Nilalaman