ATEŞ

"Yanıp kül olana kadar burada yanı başında olacağım, sonuna kadar."

---

Hazal'ı huzursuz eden bir şey vardı. Annesinin davranışları artık onu bütünüyle rahatsız etmeye başlamıştı. Eline ulaşan yanık ve yırtık defterdeki yazılanlar her şeyi tamamı ile değiştirecekti. Cevapsız sorular yanıtlarını bulacak, parçalar yerine oturacaktı.

O gün, o bina yanarken yalnız değildi Hazal. O da oradaydı. Yanı başında, tam başucundaydı. Dışarısı soğuk, titretici; içerisi yakıcı ve bunaltıcıydı. Ama Hazal bir yangının tam ortasında kalmış, üşüyordu. Ruhu üşüyordu onun.

Asıl yangın ateşten çıkmazdı. Asıl yangın biri seni sarıp sarmaladığında, "Seni seviyorum." dediğin zaman çıkardı.