VAKA: ÖRTBAS

Bana uzatmış olduğu eline baktım, yerin dibindeyken bile içeri sızan ve içini ısıtan güneş ışığından farksızdı. Donakaldım, ne diyeceğimi bilemedim. Belki de ilk defa bir şey dememe gerek yoktu çünkü o yanımdaydı, ben de onun yanında güvendeydim. Gerçek mi diye düşünemeden gözlerim gözleriyle buluştu. Gözlerinin içinde; yıldızlarla kaplı, saklı bir cennet vardı ve ona her baktığımda ise kendimi günahkar gibi hissetmeme neden oluyorlardı. Hiçbir zaman günah işlerken bu kadar keyif almamıştım. Birden akan göz yaşlarım ile kirlenmiş olan yüzümün temizlenmeye başlamasını hissettim. Kendimi artık tutamıyordum, kontrolümü yitirmek üzereyken belimde iki çift eli hissetmem ile kontrolü tamamen yitirmiştim artık.