Ölüm Oyunu

Ölüm Oyunu

  • WpView
    Reads 342
  • WpVote
    Votes 135
  • WpPart
    Parts 11
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Jul 17, 2024
Küçük yaşta terkedilmiş Gece'nin soğuk yüzünü gülümseten tek şey yıldızlardı. Terk edilmişti, yalnızdı, korumasızdı ama korkmuyordu. Kendisini korumayı öğreneli çok olmuştu. Hafif dalgalı ve uzun kahverengi saçları, simsiyah gözleriyle küçük bir hanımı andıran Gece, aslında gördüğünüz çoğu erkekten daha tehlikeliydi. Bir insana kıyarken üzülmesi veya acıması gereken bir sebep olmamıştı hiç. Bir gün kendisini bir oyunda bulur. Oyunda ya öldürürsün, ya da ölürsün. Bu oyundaki tek amaç ölmemek değildi elbette. Oyuna insanları toplayan kişi onları rastgele seçmemişti. Seçtiği herkes kimsesizdi, yalnızdı, birileri onları terk etmişti. Oyun onlara, ailelerini sunuyordu. Kazanan ailesine ulaşacaktı. Onları ya öldürürdü, ya yaşatırdı. Ama bu oyun karşısına birini çıkartır, o bundan böyle Gece'nin en azılı düşmanı olur. 𝐾𝑎𝑡𝑖𝑙𝑖 𝑏𝑖𝑙𝑚𝑖𝑦𝑜𝑟𝑠𝑢𝑛𝑢𝑧, 𝑚𝑎𝑠𝑢𝑚𝑢 𝑏𝑖𝑙𝑚𝑖𝑦𝑜𝑟𝑠𝑢𝑛𝑢𝑧. 𝑆𝑎𝑑𝑒𝑐𝑒 𝑦𝑜𝑘 𝑒𝑑𝑖𝑦𝑜𝑟𝑠𝑢𝑛𝑢𝑧.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Zorbanın Bedeninde
  • Yalanlarin Ötesinde
  • ÂFİTAP
  • Ölüm Oyunu
  • Çiçekçi (Tefeci Kurgusu) +18
  • 5. seviye
  • Cansız Manken (+18)
  • KARANLIK ADAMIN LÂL GELİNİ

Önceki hayatımda hep ezilen o kızdım. Sonra bir şey oldu. Okuduğum lise romanına reenkarne oldum. Üstelik kendi doğum gününde katil tarafından öldürülecek olan zorba kızın bedenine reenkarne oldum!

More details
WpActionLinkContent Guidelines