ERTAŞ
- Reads 1,010
- Votes 56
- Parts 11
Ongoing1h 25m
Last published Mon, Aug 26, 2024
Kurt adamlara karşı merakı olan Ela, onlar hakkında olan her kitabı okur, bir gün onlar hakkında olan kitabı okuduktan sonra uyur ve rüyasında ilkokul aşkını görür ve üniversite stresinde olan kıza annesi tatil önerisinde bulunur. Gittikleri dağ evi küçük bir kasabadadır. Gittiği yerde ilkokul arkadaşı ile karşılaşır. Böylece onların büyük aşkının macerası başlar..
"Bu halde mi çıktın?"
Bu adam da kimdi? Ne giydiğime karışamazdı.
"Sen kimsin de karışıyorsun bana?
"Hatırlamadın mı?"
"Ben Ertaş şimdi hatırladın mı?"
Tüm hakları saklıdır!!
All Rights Reserved
#31
bilimkurgu
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
SAKAR ŞAKİR (GxG)
... "Ben zaten haddimi sizi severek, size aşık olarak aştım." Sustum. Sustu. Kaşları havalandı önce, sonra gözlerinde şaşkınlık duygusu... Ağzı açık kalmıştı. "Ne?" "Sizi seviyorum, özür dilerim. Bu zamana kadar belli etmemeye çalıştım. Hep bir şansım var diye düşündüm. Çünkü..." Devamını getirmedim. Bana umut verdiniz diyebilir miydim? Ya ben öyle anladıysam. ...
Geçmişin karanlık izi
Bu gerçek ailem ve arkadaşımın abisi konulu bir kitaptır "Bana hep güçlü olduğum söylendi. Ama kimse güçlü olmanın ne kadar yorucu olduğunu anlatmadı. Bazen öyle anlar gelir ki, gücün sadece ayakta kalmak içindir, mutlu olmak için değil. Adım Elfida. Hayatım boyunca insanlar geldi, geçti; bazıları iz bıraktı, bazılarıysa yaralar açtı. Ve ben her seferinde yaralarımı kapatmayı öğrendim. Ama hiçbir yara, tamamen silinmedi. Bu hikâye, dışarıdan bakıldığında sakin görünen ama içinde fırtınalar kopan bir kızın hikâyesi. Birinin yüzüne gülüp, kalbinde sessizce bağırmayı bilmek... Kalabalıkların içinde yalnız hissetmek... Ve bazen sadece 'iyi ki varsınız' diyerek, nefes alacak bir yer bulmak... Her insanın bir kırılma noktası vardır. Benimkiler çok oldu. Ama bu sayfalar, kırıldıkça nasıl yeniden şekillendiğimin, nasıl yeniden 'ben' olduğumun izlerini taşıyor. Belki bu kitapta kendinizi göreceksiniz. Belki de hiç tanımadığınız bir kızın iç dünyasında kaybolacaksınız. Ama emin olun, her satırda, bir insanın gerçekte kim olduğunu anlamanın aslında ne kadar zor olduğunu fark edeceksiniz."
BENİMSİN
Genç kız doğduğunda Annesi ölmüştü.bu yüzden babası onu hiç sevmemişti sevgi hiç göstermiyordu .çocukken babası tarafından şiddete uramıştı. sadece 4 tane arkadaşı vardı sadece onlara güvenebilirdik kimseye güvenemezdi. çocukluk arkadaşlarıydı. bir gün babası evlenmişti ve üvey annesi ona çok kötü davranıyordu bir de üvey abisi vardı abisi onlar gibiydi. o da genç kıza çok kötü davranıyordu. bir gün babası paraya sıkışmıştı çok borçları vardı ben kızdım hep bir mafyaya satmak istedim. kız evlenmek istemiyordu ama sesi çıkarmıyordu oradan nikah masasında bırakmayı düşünüyordu böylece ailesini rezil ederdi ve kendisini de öldürürlerdi. böylelikle annesinin yanına gidebilirdi. onu o masadan kalkarak o adamı aldatacaktı önüne gelen kişiyi öpecekti dudaklarından. ama kız nereden bilebilirdi ki öpeceği kişinin 1 milyoner olduğunu mafya olduğunu nereden bilebilirdi ki ve kıza takıntılı aşık olacağını öptükten sonra ona takıntılı aşık olacağını nereden bilebilirdi ki. acaba genç kızı neler bekliyordu bu adamdan da kurtulabilecek miydi? ondan kaçabilecek miydi acaba? ya da ona teslim mi olacaktı? kim bilebilir ki......... .
YAKUT
KARADENİZ VE ASKER KURGUSU!! Bazı insanlar sesini yükselterek değil, gözlerini yere indirerek yaşardı. Yakut, konuşmamayı öğrenmişti. Çünkü her kelime bir tokat gibiydi, her nefes cezasını artırıyordu. Dünyaya sessizce bakan bir çift mavi göz, içindeki fırtınayı anlatmaya yetmiyordu kimseye. Ama karanlık bir hayatta bile, ışık mutlaka bir yerlerden sızardı. O ışık bazen bir bakıştı.. Bir adamın, sustuğu hâlde her şeyi anladığı bir andı.. Kendini yıllarca susmaya mahkûm etmiş bir kızla, konuşmayı unutmuş bir adamın göz göze geldiği o an... Demir Efe Demirci, savaş alanlarından döneli çok olmuştu. Ama bazı savaşlar üniformayla değil, kalple verilirdi. Ve bazı yaralar ilk dokunuşta değil, ilk bakışta açılırdı.. Yakut Nida Sungur'un henüz haberi yoktu... Ama hayat, onu parçalayanların tam ortasında, onu yeniden var edecek bir aşkla bekliyordu... Trabzon'da.
SENİN YÜZÜNDEN
-Psikolojik gerilim, korku- Yeliz, sıradan bir sınav stresinin gölgesinde sıradışı bir gecenin eşiğine sürüklenir. Kapıdan içeri adım attığında karanlık sadece ışıkları değil, gerçekliği de yutmuştur. Tanıdık yüzler, yabancılaşır, en çok bildiğini sandığın şeye, aklına, güvenmek imkânsız hâle gelir. "Senin Yüzünden" insanın kendine bile düşman kesilebileceği, karanlık bir labirentte korkunun katmanlarını tek tek soyarak ilerleyen bir psikolojik gerilim-korku romanı. Her şey bir gülümsemeyle başlar. Ve bir gülümsemeyle son bulur. Cesaretin varsa kapağı aç, yoksa buradan hemen uzaklaş. "Eğer halamla eniştem dışarıdaysa... az önce salonda oturanlar kimdi?"
KABUĞUNU KIRMAK
Lara Birsel, o yaz yakın arkadaşı ve onun annesiyle birlikte tatile gitmeye ikna olur. İki yakın arkadaş atlattıkları üniversite sınavının ve lise yıllarının stresinden tam anlamıyla kurtulmak için iyi bir fikir olduğunu düşünürler ama hayat karşılarına beklediklerinden çok daha başka şeyler çıkarır. ୭౿ "Birini tanımak için birebir tanışman gerekmez. Bazen sadece bir çift göz sana bilmek istediğinden çok daha fazlasını anlatır." dedi denizin dalgaları kayalara çarpıp tok bir ses çıkarıyorken. Güldüm. "O ne demek?" "Kabuğunu kırmak," diye mırıldandı. "Bana kalırsa tek ihtiyacın olan şey bu." Bilmiyorsun. En başında seni tanımak için attığım o ufak adım, aslında kabuğumda ki ilk çatlaktı. Yine de bilmesine gerek yok diye düşündüm. Tek söyleyebildiğim, "Belki de." oldu. Bir yaz gecesi, sahilde kayaların üzerine oturmuş, hayatımı büyük oranda kaplayan hatta varlığımı bile sarıp sarmaladığına inandığım bir adamla kader üzerine konuşuyordum. Tam anlamıyla tanımıyor oluşum aklıma bile geliyorken hemde. Garip olan onu gerçekten tanımak istemem miydi? Yoksa çoktan her şeyi farkına varmıştım da safa mı yatıyordum? Bilmiyordum. Tek bildiğim; ela gözleri, ilk gördüğümde istediğimden çok daha fazlasını anlatmıştı bana. Henüz o bilmiyor olsa da. ୭౿ DÖRT MEVSİM SERİSİNİN İLK KURGUSU.Complete
Tenindeki Günah
Karanlık bazen dışarıda değildir insanın içindedir. Alara, her gece aynı kâbusun içinde boğulurken, gerçeğin rüyalar kadar ürkütücü olabileceğini öğreniyor. Çizimlerinde huzur ararken, ellerine sinen mürekkep artık bir sığınak değil, geçmişin izlerine dönüşüyor. Babasının gölgesiyle dolu bir evde, sessiz bir savaş veriyor. Her kelimesi susturulmuş, her hayali yargılanmış bir kız... Ama içindeki ses artık susmak istemiyor. Karanlık onu çağırıyor - belki yok etmek, belki de özgür bırakmak için. Bir gün her şey değişiyor. Bir yabancının sesi, alışık olmadığı bir sıcaklık ve kalbinde uzun zamandır hissetmediği bir titreşim... Belki bu kez kader, sadece acı yazmak istemiyor. Ama aşk, bazen bir kurtuluş değil; yeni bir sınavdır. Ve Alara, karanlığın içinde bir ışık bulduğunda, o ışığın her şeyi yakabileceğini çok geç fark edecek. Karanlık başlıyor ama bu kez içinde bir kalp atıyor.
Metalik ( Düzenleniyor.)
Diğer çocukların anneleriyle bağlarını kesemedikleri yaşlardaydılar, henüz vücutlarına en derin kesikler atıldığında. Ne kadar süreceğini, kimin dur diyeceğini veya bitip bitmeyeceğini bilmiyorlardı.Belki de onların cezası anneleri ya da babalarından gelecek bir tokat değil çok daha ağır olacaktı. Her gece düşündüler. Bunu hakedecek ne yaptık? Belki bir gün onların eline verilen umut şekerinin gerçekleşebileceğine inanmak istiyorlardı. Çünkü inanmazlarsa dayanamazlardı. İnanmazlarsa yarayı kapatamazlardı. Belki içerden kanardı ama dışarısı kabuk bağlardı. Bağlamalıydı. Ama bu şeker birinin ağzında acı tatı acımasızca bıraktı. Diğerlerinin kefaretini sadece biri en ağır şekilde ödeyecekti. Çünkü acı her daim kalanda ağırlaşırdı. Kalanda, gidende, kurtulamayanda.. Belki de geride bıraktıklarının farkında değillerdi. Yollarının kesişeceğinin, onların kurtulmak için her gece dua ettikleri Tanrı'nın cezayı başkası ile sonlandıracağını henüz bilmeyecek yaştaydılar. Ama büyüdüler. O karanlık geceler hepsinin en karanlık yanlarını oluşturdu. Hepsinin yarasını en derine gömüp tüm vücuduna yaydı. Görünür kılmadı, aksine onları birer görünmez kıldı ki kimse yardım edemesin. Ölmediler yaşamaya umut etmeye hayatları ile boğuşmaya ve o umut şekeri için her gece kafalarını yastığa koymaya yine de devam ettiler. Onlar kurtuldu, yaraları içlerinde de kalsa yeni yaraların açılmasından kurtuldular. Biri kaldı. En zorda, en derinde.. Birinin hikayesi..
... "Ben zaten haddimi sizi severek, size aşık olarak aştım." Sustum. Sustu. Kaşları havalandı önce, sonra gözlerinde şaşkınlık duygusu... Ağzı açık kalmıştı. "Ne?" "Sizi seviyorum, özür dilerim. Bu zamana kadar belli etmemeye çalıştım. Hep bir şansım var diye düşündüm. Çünkü..." Devamını getirmedim. Bana umut verdiniz diyebilir miydim? Ya ben öyle anladıysam. ...
More detailsContent Guidelines