KAN VE KİN

Düşmanlarınız size zarar vermek ister. Sizi yakından tanımak isterler, izlerler. Her adımınız, varlığınız onlar için bir lütuftur. Sizinle beslenirler. Kıskançlık kalplerine hakimdir. Sahip olduğunuz o şeyi isterler.
Elde etmek istedikleri şey, sizi onlardan üstün kılar ve alçaklıklarını kabullenirler. Bu insanların savaşı, hiçbir zaman bitmez. Her zaferlerinde yeni bir yenilgiye hazırdırlar.
Ve size gerçekten zarar veremezler.

Ben ise onların zarar görmesini değil, yok olmasını istiyordum. İntikam benim için yaptıklarının karşılığı değil, işkenceyi unutmamalarını sağlamak ve belki de cehennemi hala yaşıyorken görmeleriydi. Yaptıklarının ve yapabileceklerinin intikamı benim için geçerli olandı. Çünkü ileride yanlış seçimi yapacak olmaları aşikardı. Ve ben bunu göze alamazdım.

Acı onlara tatlı bir tad verdiğinde, huzurla ölebilmek için tanrılarına yalvardıklarında, kurbanlarımla işim bitecekti.

Ama bilmedikleri bir şey vardı. Ben bu hikayede kötü olan değildim. Cani, hiç değildim.

Ben,
tanrının yardım ettiği bir şeytandım.
Ve intikam, bir ibadetti.