Yaralı Ruhlar

"Yaşa!" Dedi inadına hayatın,
"Yaşa!" İle haykırdı yalnızlığım.
Bir rüzgar esti ki, çaldı!
Gökyüzünden kayan son yıldızdı şarkın.
Geriye elvedalarımından,
"Yaşa." kaldı.

~

"Yaşamak için ölmek gerek."
Derdi annem, inanmazdım.
Sanırdım ki bedenim tutsaklığımdı,
Bana göre hayat,
"Ölmek için yaşamak gerek!" ten ibaretti.

Ne komikti ki, yanıldım.
Bana yolu gösteren de küçük bir çocuktu.