Arkama bakmadan koşmaya devam ettim karanlık yerde sadece ay ışığı vardı çok yakın ve büyük görünüyordu,dolunaydı ama tuhaf bir şekilde ışığı bu kapkaranlık yeri aydınlatmaya yetmiyordu neyseki iyi bir görüşüm vardı ve sendelemeden takılmadan koşuyordum.Arada bir arkama bakıp neyden kaçtığımı görmeye çalışıyordum ama bir şey yoktu,iyi duyumu kullanıp bir şeyler duymaya çalışıyordum ama adım ve nefes sesim dışanda sadece ormandaki böceklerin seslerini duyuyordum. Yavaşlamadım koşmaya devam ettim arkamda duyduğum dal kırılma sesiyle arkama dönmüş ve bir çift kırmızı göz ile karşı karşıya kalmıştım.Daha ne olduğunu çözemeden bir yerden aşağı yuvarlanmaya başladım,uyanmadan önce duyduğum tek ses ise uluma sesi olmuştu.