DİREN
- Reads 154
- Votes 43
- Parts 4
MatureComplete Thu, Jan 8, 2026
"Diren benim artık gitmem gerek." dedi Alp ama Diren hâlâ elini bırakmamakta inat ediyordu
"Ne olur gitme Alp sen benim tek arkadaşımsın buradaki herkes bena zarar verir ama sen beni korursun sen de gidersen kim beni koruyacak ne olur gitme." diye ağlayarak yalvarıyordu Diren ama bu yalvarıslar Alp'in gitmesine engel olamıyordu maalesef
Alp küçük ellerini Direnin ellerine sarıp "Hani ben büyüyünce asker olucam ya," dedi ve derin bir nefes alarak sözlerine devam etti "sen de büyüyünce asker ol böylelikle ben yanında değilken bile sen kendini korursun, hem belki yine yan yana oluruz." Alp direnin gözyaşlarına dayanamıyor du daha 10 yaşındaydı ama küçücük yüreği Direnin kalbine bağlıydı, onun tırnağının ucuna bir zarar gelse alparslanın kalbi paramparça olurdu ama artık yanyana olamayacaklardı
Alp küçük elleriyle direnin yanaklarını ıslatmış gözyaşlarını silerek "Ben yanın da değilken sakın ağlamak yok tamamı Diren?" Deyip saçlarından öptü. Küçük Diren başını sallayıp "Tamam." Dedi sonra ise serçe parmağını kaldırıp Alp'in serçe parmağına doladı ve sözlerine devam etti"Söz sen yanımda değilken ağlamayacağım. Serçe parmak sözü." dedi.
bu onların kendilerine has yaptıkları bir şeydi ne zaman unutmak istemedikleri bir gün yada bir söz olsa serçe parmakları birbirine tutunurdu. Diren bu günü hiç unutmayacağına ve Alp yanında değilken hiç ağlamayacağına söz vermişti o gün. Ama her iki sözünden birini çok sonradan bozucaktı.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
NERGİS SARMALI
"Bu şehirde çıkmaz sokak yoktur, Mardin'in her sokağı, yeni bir hikayeye açılır, demişti biri bana. Ama benim seninle karşılaştığım yol, çıkmaz sokaktı, Aladağ. Yıllardır içinde olduğum, kaybolduğum sokaktı. Sen, benim çıkmaz sokağımsın Gökalp Aladağ. O sokakta dönüp dolaşıp, sarmalında kaybolduğum çıkmazımsın. Hayatımdaki hiçbir sarmal, böylesine sevindirip, böylesine korkutmamıştı. Korkuyorum. Seni yaşadım, seni bir kez kaybettim. Bir kez daha seni kaybetmekten çok korkuyorum." Bazı şehirler insanı büyütmez; hesap sorar. Ona yuva vermez, kural verir; töre der, her şeyi devirir. Mardin, taşlarıyla susmayı öğreten ama asla unutmayan bir şehir. Dicle kıyısında başlayan bir çocukluk aşkı, yıllar sonra iki güçlü insanı yeniden karşı karşıya getirir. İkisi de CEO. İkisi de Mardinli. Aşkları eskisi gibi masum belki... Öyle umuyorlar. Kadın, ekonomiyi bilen bir yönetici ve insan zihnini çözen bir psikologdur. Rakamlarla duyguları, güçle travmayı aynı masada tartmayı öğrenmiştir. Çünkü hayatta kalmak için başka bir yolu yoktur. İhanet bazen bir kalp meselesi değildir; bir sistem meselesidir. Ve her sistemin er ya da geç bir bilançosu çıkarılır. Bu roman, aşkın değil bedelinin hikâyesidir. Acı dolu çığlıkların olduğu taş evlerin avlularının, bir rüzgarın peşinde umutla koşulan kokunun, acı dolu geçmişin, ihanetlerin, acının ama mutluluğun hikâyesi. Çünkü bazı ailelerin geçmişlerinin hesabı çocuklara kesilirdi. Sarılmıştı geçmiş boğazıma, ne öldürüyor ne yaşatıyordu. Ama en acıtan da kalbime aldıklarımı. Acını anlatma sevdiğine, öfkelendiğinde basar yaranın en, en derinine. İnsan, en keskin bıçağı, en sevdiğinin eline verirmiş. "Kendimden kaçak, yârim keskin bıçak..."
Kızıl Sarmaşık (KİTAP OLDU)
İnsan bir ömre kaç kimsesizlik sığdırır? Kaç yara, kaç gözyaşı, kaç acı? Kaç ölüm? Ben sayamıyorum artık... Aldığım her nefese kan kokusu karışırken, bu lanetten kurtulamayacağımı biliyorum... Bitsin istiyorum, bitsin ve ben yeniden başlayayım... Olmuyor... Bir vakitler meğer herkese güvenen bir kız çocuğuymuşum ben de, haberim yokmuş.. Sordular bir gün bana "Güvenmeyi bilir misin?" diye... Düşündüm... Geçmişe gidemedim sonra, korktum... Aklımda bir tek onun gözleri, yüreğimde yalnız onun sıcaklığı varmış gibi aldım nefesimi..."Bilmezmişim..." diye fısıldadım, buruk bir tebessümle..."Ona gelene kadar.." 🔥⚡🔥⚡🔥⚡🔥⚡🔥⚡🔥⚡🔥⚡ İnsan bir ömre kaç aile sığdırır? Kaç yuva, kaç kahkaha, kaç mutluluk? Kaç sevda? Ben sayamıyorum artık... Ama bir şey var eksik hissediyorum, olmuyor... Adını koyamıyorum, bir türlü tam olamıyorum... Ne arıyorum? Kimi bekliyorum? Bilmiyorum... Gelsin istiyorum, gelsin ve ben tam olayım... Olmuyor... Bir vakitler aşka düştüğümü sanırmışım da, meğer kalbimin yerinden bile haberim yokmuş... Sordular bir gün bana "Sevmeyi bilir misin?" diye... Düşündüm... Geçmişe gittim sonra, gülümsedim... Aklımda bir tek onun gözleri, yüreğimde yalnız onun sıcaklığı varmış gibi aldım nefesimi... "Bilmezmişim.." diye fısıldadım, kaybetmenin hüznüyle... "Onu görene kadar.." Yepyeni bir serüven, yepyeni bir efsane, destansı bir sevda masalı daha... Başımın Belası'nda gördüğümüz ama aslında burada tanıyacağımız Eren'in hikayesi... Sevdasıyla birlikte... 🔥🔥🔥🔥🔥 ✨️Hikâyemiz çok kısa süre içerisinde Parola Yayınları ile raflarınızdaki yerini alacağından tanıtım amaçlı ilk beş bölüm dışındaki diğer bölümler yayından kaldırılmıştır. Acılara yürüdüğümüz bu güzel hikayeyi keyifle okumanız dileğiyle✨️Complete
ATEŞTEN GÖMLEK
2024'ün ün bir Eylül akşamı, bir kadın ve bir adam tam 15 yıl sonra yeniden karşılaşmışlardı. Ve bitti sandıkları hikayeleri, yeniden can bulmuştu. Çünkü bazı hikayeler yarım kalırdı, yeniden başlasın diye. ***Gerçek bir hikayeden esinlenilmiştir.
LİLİTH SENFONİSİ(Ara Verildi)
Bir mum yak ve o mum sönene kadar işlenecek ne kadar günah varsa işle. Günahkar ol, af dile, mumlarını söndür, ses çıkar, baş kaldır, ayağa kalk.
UMUT DENİZİ |KİTAP OLDU|
[KİTAP OLDU] Bir masalın baş kahramanlarıydık biz. O, gargamel, ben şirine. O, siyah, ben beyaz. O, gece ben gündüz. O, ay, ben güneş. O, ateş, ben su. O vardı, bir de ben. Biz yoktu. Bu masalda mutlu son yoktu, pinokyonun yandığı, uyuyan güzelin asla uyanmadığı, pamuk prensesin o elmayla zehirlenip öldüğü bir masaldı bizim ki. Mutluluk bana haramdı, bana cehennemi vaat etmişti o. Cennet, bana yasaktı. Ben yasak elmayı yedikten sonra cennetten atıldım, ben kaybettim. "Senin olduğun yerde ben kül, benim olduğum yerde sen buhar olursun güzelim, uzak dur benden." •NOT: 7. Bölümden itibaren bölümler kaldırılmıştır. 25.09.2015Complete
KUDRETLİ DÜŞÜŞLER | SY 2 (Ara Verildi)
❝Denize düşen yılana sarılırmış, denize düşen su perisi ise fırtınaya.❞ 🌬️ Kader aldı kalemi eline; yazdı, yazdı ve yazdı. Kelimeleri karanlıktı, ölümü fısıldıyordu, kan damlatıyordu. Dayanamadı kalemi, kırıldı. Mürekkep sayfalara dağıldı. Mavi beyaza bulaştı, renkler ölenlerin ardından ağıt yaktı. Mavi, zehirdi beyaza. O zehir duman oldu, karanlığa karıştı, dört odacığın arasına sızdı. Zehirlenmiş kalp, geceye fısıldadı: "Beni dinle, kendini yok et." Gece fırtına doğurdu, yağmur olup yağdı. Deniz gözlerinden taştı. Fırtınalı deniz, zehirlenmiş kalbi yuttu: "Beni dinle, kendini sonsuza teslim et." Kurban birdi, ama kan iki kişiye aitti. 💨🫧 Her şey, eski kitaplara aşık Düşüm'ün, her zaman gittiği sahaftan aldığı bir kitabın içinde bulduğu mektupla birlikte çözmeye karar verip kendine dolaştırdığı düğümle başladı. Bir anda kendisini yıllardır çözülememiş esrarengiz bir ölüm davasının tam ortasında bulduğunda, kendi durgun ve sakin koyundan çıkıp fırtınalı bir denize balıklama dalmak zorunda kalacağını hiç tahmin edemezdi. Oysa o düğümün gevşediği boşluktan biçimlendirdiği gizemli adamın hayatına bir kere bulaşınca, artık bundan geri dönüş yoktu. Çünkü artık, vakit dolmadan çözülmesi gereken bir cinayet davası vardı. Kurban bir kişiydi, ama av ikiydi. Ve son, düşündüklerinden de yakındı. 🌬️ SAHTE YÜZLER SERİSİ 2. KİTAP İZMİHLÂL isimli kitabımla bir serinin parçası olsalar da, birbirleriyle bağlantılı olduklarından spoi yenmemesi açısından ikisinin aynı anda okunması tavsiye edilir. Not: Serinin 1. Kitabı İZMİHLÂL'in ilk kısmı tamamlanana kadar ara verilmiştir.
Kalp Çıkmazı
"Rüya... sen hep benim için isminin anlamını taşıdığın o rüya olmuştun. Sana ulaşmak , senin beni görmen , benim sana olan o bitmeyen hislerimi görmen benim için imkanı olmayan bir bataklıktı. Sen bana o bataklığa artık girdiğini mi söylüyorsun?" Rüya bal renginde olan gözlerini çekmek istedi Ertuğruldan. "Seni görmem seni rahatsız edecekse itirafımı görmezden gel Ertuğrul. Her şeyi aşıp sana geliyor olmak benim için kolay olmadı." Ertuğrul anlam veremiyordu. Rüya ona o kadar uzak bir hayal gibi geliyordu ki şuan onun söyledikleri tüm hücrelerini titretiyor,nefesini kesiyordu. Rüya'ya bir adım attı. Rüya'nın sarı saçlarına dokunmak ister gibi ellerini ona kaldırdı. Kaldırdığı gibi de indirdi. Hala o kadar emin değildi ki yaşananlardan hepsi birer hayal olarak geri dönebilirdi ona. "Ben senin onu unutamadığını düşünürken sen kalbinde yer edindiğimi mi söylüyorsun Rüya? Artık bende bir hayal olarak kalmayacağını mı anlatıyorsun? Ben buna nasıl inanacağım ki Rüya? Ben onu unuttuğuna nasıl inanacağım?
SİS VE DAVA
🌊⚖️🕯️ Biri dışarıdan mafya olarak anılan, Karadeniz'in sert, dik dağlarından gelen Maçkalı bir aile; ama adları en karanlık koridorlarda fısıldanıyor. Diğeri nesillerdir hukukun yetiştirdiği, adaleti hedef edinmiş bir soy. Son anlaşma, bir evlilik; acılar, izler, kâbuslar ve katil, karinelerle dolu bir oyun; evlilikle başlayan aşk değil, intikam oyunu. Karadeniz'de ihanet edenden intikamı geride kalanlar alır. Evlilik bir dönüm noktası ise, gerçek son nokta olabilir çünkü insan, en çok yarası olan yerden kolayca vurulabilir. Devletin gölgeleri, karanlık ittifaklar, sisli sabahlar puslu davalar, susturulmuş tanıklar ve kapatılmış dosyalar... Tüm bunların ortasında akıllarda tek bir soru var: Hain kim? Gerçekleri herkes istiyor ama öğrenmeye kimsenin cesareti yok; her son bir yeni başlangıç fakat artık başlangıçlara gebe hayata kimsenin gücü yok. Çünkü bazı sırlar ortaya çıktığında, adalet bile bedel ister; her hükmün bir bedeli vardır, Karadeniz de verse, adalet de verse... YARGICI soyu der ki: "Dalgaların hırçınlığında bile adalet yerini bulur; adalete el değmez, adalete sadece boyun eğilir." PAKEL soyu der ki: "Adalete hırçınlık sökmez ama adaleti yanıltmaya çalışanlar olur, bunun için insan bazen kendi adaletini yaratır; el izi değil, pençe izi."
Kuzgun Ve Serçe
Bu şehirde isimler iki şekilde yazılırdı, Ya unutularak... yada korkularak. Kuzgun Karahanlı, ikinci seçenekteydi. Onun hakkında kesin bir şey söylemek imkansızdı. Çünkü kimse onunla uzun süre konuşacak kadar yaşamıyordu. Yer altı onun adını lider diye anmazdı. Onun adı yer altının azraili olarak anılırdı. Ve bizim hikayemiz bir tesadüf değildi. Bir kaçınılmaz çarpışmaydı.. Ben bu dünyanın içinde doğdum. Kanla yazılmış kuralları ezberleyerek,silah seslerin normal sayıldığı evlerde... Mafya kızı olmak güç değildi hatta bu yüzden hikayemden kaçmamış mıydım.? Ama her şey için artık çok geçti. Çünkü ben doğru sandığım, bir yanlışın içine yavaş yavaş çekiliyordum.. Ve Kuzgun Karahanlı bunu fark ettiğinde ise artık her şey için çok geçti.. " Eğer bu hikayeye girdiysen,artık sende bu kitaptasın, bu yüzden şimdiden bol şans... buna ihtiyacın olucak." &&&&&&& "İYİ SEYİRLER" &&&&&₺₺₺ " Bu hikaye de argo kelimeler ,kan vahşet tarzı olumsuz ögeler içermektedir rahatsız olacaklar lütfen okumasın" !!!!! Şahsıma aittir , herhangi bir çalıntı , kopyalanma gibi durumlarda gerekli işlemler başlatılacaktır !!!!!!!
10'DAN GERİYE SAY - #WattyTR2016
Hepimiz Noel Baba'nın hikayesini biliriz. Bu kez, karşımızda Noel Baba'nın tam da zıttı olan biri var: Hırsızların Tanrısı Hermes. Çalınan hediyelerinin peşine düşen gençlerin unutulmaz yılbaşı akşamına konuk olduğunuz bu hikayede, kendinizi maceranın içinde bulacaksınız. 10'dan geriye sayın ve bir dilek tutun.Complete
"Bu şehirde çıkmaz sokak yoktur, Mardin'in her sokağı, yeni bir hikayeye açılır, demişti biri bana. Ama benim seninle karşılaştığım yol, çıkmaz sokaktı, Aladağ. Yıllardır içinde olduğum, kaybolduğum sokaktı. Sen, benim çıkmaz sokağımsın Gökalp Aladağ. O sokakta dönüp dolaşıp, sarmalında kaybolduğum çıkmazımsın. Hayatımdaki hiçbir sarmal, böylesine sevindirip, böylesine korkutmamıştı. Korkuyorum. Seni yaşadım, seni bir kez kaybettim. Bir kez daha seni kaybetmekten çok korkuyorum." Bazı şehirler insanı büyütmez; hesap sorar. Ona yuva vermez, kural verir; töre der, her şeyi devirir. Mardin, taşlarıyla susmayı öğreten ama asla unutmayan bir şehir. Dicle kıyısında başlayan bir çocukluk aşkı, yıllar sonra iki güçlü insanı yeniden karşı karşıya getirir. İkisi de CEO. İkisi de Mardinli. Aşkları eskisi gibi masum belki... Öyle umuyorlar. Kadın, ekonomiyi bilen bir yönetici ve insan zihnini çözen bir psikologdur. Rakamlarla duyguları, güçle travmayı aynı masada tartmayı öğrenmiştir. Çünkü hayatta kalmak için başka bir yolu yoktur. İhanet bazen bir kalp meselesi değildir; bir sistem meselesidir. Ve her sistemin er ya da geç bir bilançosu çıkarılır. Bu roman, aşkın değil bedelinin hikâyesidir. Acı dolu çığlıkların olduğu taş evlerin avlularının, bir rüzgarın peşinde umutla koşulan kokunun, acı dolu geçmişin, ihanetlerin, acının ama mutluluğun hikâyesi. Çünkü bazı ailelerin geçmişlerinin hesabı çocuklara kesilirdi. Sarılmıştı geçmiş boğazıma, ne öldürüyor ne yaşatıyordu. Ama en acıtan da kalbime aldıklarımı. Acını anlatma sevdiğine, öfkelendiğinde basar yaranın en, en derinine. İnsan, en keskin bıçağı, en sevdiğinin eline verirmiş. "Kendimden kaçak, yârim keskin bıçak..."
More detailsContent Guidelines