Mr. Boastful
- Reads 443
- Votes 28
- Parts 7
Ongoing
Last published Thu, Apr 30, 2015
Mukha syang paa!
As in Paa!
Pero hindi basta basta paa,
Paang may alipunga!
Jusmeyoneys! Ako sinisisi.
Ng Girlfriend nya na kulang nalang humawak ng baraha, para mag mukhang joker na!
Ako pa sinisi? Sa landi ng Syota nya magseselos pa ba yon?
Feeling ko nga may nakareserved na agad pag nagbreak sila.
Pero it's not my fault.
Kung meron mang may kasalanan, silang dalawa yon,
Mukhang paa, ako pa inaway!
Di manlang nahiya sa balat nyanh kasing gaspang ng bato!
Inaaway away pa daw ako!
Kala naman nila maibabalik ko yung dating relationship nila,
Na sinira ko DAW!?
Grabe makapang sisi daig pa yung kontrabida sa Telenobela!
Gawin nya gusto nya,
Basta ako mananahimik!
Written By: Carissathestar
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
![Back To You [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/189253178-256-k679358.jpg)
Back To You [Completed]
"Just let me see our son and I'll leave..." pagmamakaawa niya sa akin. "No! Wala kang karapatan so leave! Not just here, pati sa buhay ko!" Sigaw kong muli. "Bella, I beg you, I want to see our son..." "Anak mo mukha mo! Wala kang anak! Magmula nang iwan mo ako, kami, wala ka nang anak at wala ka nang Bella!" Marahas kong hinila ang mga kamay ko sakaniya. I saw his tears drop and I don't care! I'm pregnant and my parents kicked us out of our house the moment they knew that I have a kid in my stomach. I don't know what to do! I'm just a kid and helpless! I don't have my own job yet because I still go to school! Napabalikwas ako ng tayo dahil sa bangungot na 'yon. Ako? Mabubuntis? I don't even know that man I was pushing away on that dream because of his blurry face. "Bangungot lang 'yon Bella..." I tried to calm myself. Bumalik ako sa tulog dahil madaling araw pa naman. I have to review my lessong because next week is our examination week. And this week came, it's stressing me out so bad. Ni hindi ko na mapagtuunan ng pansin ang crush ko dahil sa pagrereview. Sobrang stress namin ni Pierre sa exams at talagang kulang kami lagi sa tulog. And thank God for keeping us alive hanggang sa matapos ang exams namin. All we have to do is to eait for the results which is next week also. Buti na lang hindi ako inaantala ng masamamg panaginip ko noong exams ko. Who was that? And how?Complete
Fall All Over Again
published under PHR 2013 (Modified version) Why did I kiss you? Dahil gusto ko... Because I'm dying to kiss you every time I see you. Batang paslit ka pa lamang ay pinapangarap ko na ang mga labing iyan. Look how lucky can I get." 💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓 "Crush kita. Hihintayin kong lumaki ka at liligawan kita, promise 'yan." Paslit pa lamang si Timmy nang unang bitawan ni Third ang mga salitang iyan. Sa paglipas pa ng taon ay muli nitong inungkat ang pangako. "'Mula ngayon ay opisyal na girlpren na kita, kaya huwag ka ng magpapaligaw sa iba," pilyong sabi nito. "Puwede ko bang halikan ang girlpren ko?" "Sira ka ba?" Napamulagat siya nang todo sa request nito. "Ako ang unang boypren mo, kaya dapat ako din ang first kiss mo. Una at huli..." Bago sila naghiwalay ng lalaki ay ninakawan siya nito ng halik sa mga labi. "Hindi mo na talaga ako makakalimutan niyan, Timmy. Hanggang sa muli nating pagkikita..." Pero hindi na sila muling nagkita pa. Ang pangako nito ay nabaon sa limot. Paano nga ba panghahawakan ang isang pangako ng kabataan? Paglipas ng maraming taon ay muling nagkrus ang landas ng dalawa. Ang dating cute na Third noon ay isa nang macho at guwapong anak ni Adonis ngayon. Hindi pa niya limot ang hinanakit sa kababata, at ang masaklap ay hindi pa rin lipas ang kahibangan niya dito. "I always keep my word, Timmy. I always do." Huh! Ito pa ang may ganang magsabi ng gano'n? Pero sadya yatang hindi sila para sa isa't-isa dahil muli silang pinaghiwalay ng tadhana. And this time, hindi lamang isang baldeng luha ang idinulot nito sa kanya, tinangay pa nito ang lahat- ang kanyang isip, puso at buong pagkatao. Reading Order: Book 1: I Couldn't Ask For More Book 2: Fall All Over Again Book 3: My Sweet Misery Book 4: Creepy Little Thing Called LoveComplete
Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
Prejudice by: kimlantiontobias
"I love you, Tischelle, I'm sorry, dapat pinaglaban kita. Dapat nakinig ako sa 'yo. Please, let's make things right. Please stay with me.'' naramdaman kong hinalikan niya ako sa ulo, and it feels great. "Ilalayo ko kayo ni Pia. Magsasama-sama tayo. Hindi lang ako ang bestfriend mo, ako ang kaibigan mo, ang daddy mo, ang kuya mo..ang asawa mo. So please hang on, mahal na mahal kita. I'm sorry kung iniwan kita ng tatlong taon, nagpagamot ako para makalakad. Hindi ko alam na pinaalis ka nina mommy. I'm sorry kung nasasaktan kita." Those are soothing words. Mahal ako ng bestfriend ko. Mahal ako ng asawa ko. Kahit nahihirapan akong huminga pinilit kong ngumiti. Sa kabila ng lahat ng pagsasakripisyo ko,heto na. "Vonn..masaya ako.." Its hard to breathe, naninikip na ang dibdib ko. My nails were cyanotic and cold. I'm craving for oxygen. Habang nagmamaneho si Vonn.Pinilit kong tumingin sa kanya. He's crying. Pinilit ko siyang halikan sa labi. This might be the last and wonderful thing I ever do. Ang daming sana..Complete
The Run Away Mother
I need to forget everything, isang gabing pagkakamali, pero Ang lahat Ay nagbago.. Minahal ko naman siya ng buo, yun nga ang hindi niya alam.. habang nagpapakatanga, siya sa iba, meron ding Nagpapakatanga para sa kaniya! Hindi niya ba yun alam? hindi niya ba talaga ako makita bilang Isang Babae? Bakit sa dinami ng Pede Niyang Mahalin? Yung Tao pa na yun, na sa lahat ng bagay ay Kakumpetinsiya ko, Kelan kaya ako magkakaroon ng Pag aari ko na walang ibang Aangkin. That's Why, I decided na lumayo, to run away dahil ang dinadala ko dito sa sinapupunan ko ay akin lang! pero bakit pati ang Batang ito Inaangkin pa din? How can i run? if the only place i can Be With. Is in Your Arms. anong nangyari? bakit mo ako Ginugulo pa, Hindi bat wala ka namang Paki alam? o dapat bang mas tama na ang ANAK mo lang ang iyong kinukuha? then sasabihin mo sa akin na " Can you hold my arms? So if ever you run away again Kasama mo na ako?."Complete
just love me ( complete/ finish)
" you will marry me." " what?." Lumaki ang mata ko sa sinabi niya. " whether you like it or not you will marry me." "why? Your crazy!" Gosh this man so out of his mind. " because I say so! And i don't want anybody touch you aside from me" Dito lalong naginit ang ulo ko! Gago to ha! " Mr. Madrigal im not your fucking property! Damn you I dnt want to marry you!" sigaw ko sa kanya habang napatayo at nakahawak ang kamay ko sa mesa, walang akong pakialam kung nasa class kaming restaurant, actually kaming dalawa lang ang nag didiner sa buong restaurant. He looked at me with his very brown fucking eyes! His facial features is so damn perfect! We looked at each other and I hate this felling over him, the way he looked at me now make my body tense and my heart pound! Tang na lalaki to! Bigla siya nagsalita habang nakatitig sa mata ko... " the night you gave up your virginity to me is the night you gave me the the authority to own you" Wow! Pakiramdam ko literal na napanganga ako... Shit Im so fuck up!Complete
Speak Now
Introduction: Kung sinabi ko lang sana yung tunay kong nararamdaman noon sa kanya, hindi sana aabot sa puntong ikakasal siya sa ibang babae. Pero gaano ba ako nakakasiguro na mahal din niya ako? Di naman diba? Mayaman siya, mahirap ako. Sikat siya, ako hindi. Gwapo siya, ako hindi (Malamang babae ako)... Nagsisisi talaga ako dahil hindi ako naging tapat sa sarili ko. Kaya yun, ikakasal na sa iba yung taong pinakamamahal ko nang patago... Tapos hindi pa ako naimbitahan sa kasal nila? Whatda!? Eh kaibigan ko naman siya? Kagagawan to ng kanyang very lovely bride-to-be-lechon! Hanggang sa naging mabangis ako! Oo, isang mabangis na kontrabidang sisira sa buhay ng babaeng pakakasalan niya! Wahahahahahaha! Gagawin kong miserable ang buhay ng malanding babaeng yun!!! Copyright @ 2015 All Rights Reserved This story is protected under the copyright laws of the Philippines. Any unauthorized exhibition, distribution, or copying of this story or any part thereof may result in civil liability and criminal prosecution. The story, all names, and incidents portrayed are fictitious. No identification with actual persons, places, buildings, and products are intended or should be inferred.Complete
Hey JP!
Itong pakiramdam ko ngayon... Habang nakatitig ako sayo Habang kausap kita Habang pinakikinggan ko ang mga sinasabi mo Habang hawak ko ang mangas ng uniform mo... Sobrang lungkot... Bakit ganon?kahit nasa harap na kita Kahit katabi na kita pero parang di pa rin kita kasama. Ayoko na, pagod na pagod na ako. Please naman, pwede bumalik ka na? Di ko na kaya kasi miss na talaga kita eh! Miss na miss na talaga kita Sobra... ♥♥♥ Jarren Paul Sanchez X Melanie Ramirez...Complete
You All Over Me
When you thought that you had it all planned. Simple lang dapat. Walang komplikasyon, walang damdaming masasaktan. He was the dream, the safe one, the one I always wanted... pero hindi ako sigurado kung magiging akin. Pero sadyang may darating talagang disaster para guluhin ang mundo mo. Sinubukan ko siyang iwasan. Kahit ilang beses ko siyang itulak, siya pa rin ang bumabalik? Akala ko kaya kong deadmahin. Akala ko sa isang tao lang iikot ang mundo ko. Pero habang paulit-ulit siyang bumabalik, lalo akong nasasanay, unti-unti akong nabubuwag ng sarili kong salita. But it doesn't mean that I have to choose who makes me feel that right? Gusto ko yung pamilyar ako sa nararamdaman.. ayaw ko ng bago.. gusto ko siya pa rin ang gusto ko kahit iba na ang isinisigaw ng damdamin ko. "You only think of yourself, you only think about your feelings. Akala ko ako na, pero sa huli ay undecided ka pa rin. Hindi ka pa rin pumipili. You only want the chase, you only want me chasing after you, you only want things in between. "
THE HOPELESS ROMANTIC LEADER
Nagseselos ako, kapag mas close ka pa sa mga kaibigan ko. Ang saya mo kapag sila, pero sa akin...hindi ko man lang makitang masaya kang kasama ako? Siguro dahil, 'lagi tayong nag-aaway....walang araw na 'di tayo nagbabangayan. Pero mahal kita at masaya akong ganon tayo 'lagi, pero siguro ikaw hindi....Minsan 'di ko maiwasang ma-insecure sa mga kaibigan kong lalaki, kasi sila may chance, pero kasi....hindi lang ako ang may gusto sayo, lahat kami ng group ko gusto ka. Bakit ngayon pa? Kung kailan sa unang pagkakataong na-inlove ako sayo, saka pa ako merong kaagaw ang malala pa, mga kaibigan ko...na solid pa naman samahana namen. Sana kahit ganon 'di masira ang pagkakaibigan namen, sino ba ang pipiliin mo? may magpapaubaya, may masasaktan at may malulungkot. Gusto kong malaman mo na ayaw kong malaman na hindi mo ako gusto Jennie, simple lang akong tao, alam ko rin na 'di halata 'yun. Now I'm hopelessComplete
"Just let me see our son and I'll leave..." pagmamakaawa niya sa akin. "No! Wala kang karapatan so leave! Not just here, pati sa buhay ko!" Sigaw kong muli. "Bella, I beg you, I want to see our son..." "Anak mo mukha mo! Wala kang anak! Magmula nang iwan mo ako, kami, wala ka nang anak at wala ka nang Bella!" Marahas kong hinila ang mga kamay ko sakaniya. I saw his tears drop and I don't care! I'm pregnant and my parents kicked us out of our house the moment they knew that I have a kid in my stomach. I don't know what to do! I'm just a kid and helpless! I don't have my own job yet because I still go to school! Napabalikwas ako ng tayo dahil sa bangungot na 'yon. Ako? Mabubuntis? I don't even know that man I was pushing away on that dream because of his blurry face. "Bangungot lang 'yon Bella..." I tried to calm myself. Bumalik ako sa tulog dahil madaling araw pa naman. I have to review my lessong because next week is our examination week. And this week came, it's stressing me out so bad. Ni hindi ko na mapagtuunan ng pansin ang crush ko dahil sa pagrereview. Sobrang stress namin ni Pierre sa exams at talagang kulang kami lagi sa tulog. And thank God for keeping us alive hanggang sa matapos ang exams namin. All we have to do is to eait for the results which is next week also. Buti na lang hindi ako inaantala ng masamamg panaginip ko noong exams ko. Who was that? And how?
More detailsContent Guidelines