GÖRÜNMEZ

Zihninin tutsağı olan Mihri, kapatıldığı akıl hastanesinde yolunu bulmaya çalışır. Peki ya yolu Özgür'e mi yoksa Kuzey'e mi çıkacak?
***
Bir... İki... Üç...
"Bırakın beni!"
Newton'un beşiği gözlerimin önündeydi.
"Deli değilim ben!"
Parmak uçlarım metal yansımalı topu tuttu.
"Dokunmayın!"
Tenimin rengi iple asılan topun yüzeyinde can buldu.
"Öldüreceksiniz beni!"
Topu sağa doğru kaldırdım.
"Anne yardım et!"
Bıraktım.
"Anne bırakma beni!"
Topun ilettiği enerji bir diğer uca geldiğini belirtti.
"Anne gitme!"
Top havalandı.
"O iğneyi uzak tutun benden!"
Eski yerine döndü.
"İstemiyorum!"
Bir diğer top havalandı.
"Yapmayın!"
Bir diğeri.
"Bu çok fazla!"
Değildi.
"Öyle!"
Acıtmadı.
"Çok acıyor!"
Yalnızca bir iğne.
"Ölüm gibi!"
Beynim uyuşuyor.
"Ben deli değilim..."
Çok karanlık.
"Alışkın değilim."
Alış o zaman.
"Ben deli değilim..."