Aşk Sanki

Derin bir nefes aldı.Bir şey söylemek için ağzını açtı, vazgeçti kapattı.Konuşmak için tekrar ağzını açtı ve ben açmamış olmasını diledim.

Bir gün terkedileceğime inanırdım ama 30 saniyelik bir konuşmanın sonunda olacağına inanmazdım.

"Uzatmaya gerek yok Esra, bitti.Seni ve saçma sapan hayallerini istemiyorum.Anılarımız diye her tarafını fotoğraflarla doldurduğun o evi istemiyorum.Seninle bi gelecek istemiyorum."

Anlamadım.O az önce bitti mi demişti?Bitmesini geçtim de hayallerime saçma sapan mı demişti?Silah zoruyla benimle sevgilicilik oynuyormuş gibi neden böyle laflar söylüyor ki?Halbuki kendisiydi beni sevdiğini söyleyen.Hayallerimizin hepsini gerçekleştireceğimize dair bana söz veren.Her sabah uyandığında yanında beni görmenin huzur verdğini söyleyen.Birlikte kurduğumuz hayalleri başkası ile mi yaşayacaktı şimdi?O güzel yüzünü okşayıp, gözlerine bakamayacak mıydım artık?Saçlarımı okşadığında daldığım huzurlu uykularım da olmayacaktı yani...