Euthanasie vanaf de zijlijn

Euthanasie vanaf de zijlijn

  • WpView
    Reads 2
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Jul 18, 2024
Wanneer tijd een rol begint te spelen, sta je niet meer stil. Euthanasie voelde geromantiseerd, ondanks dat ik verdrietig dankbaar ben dat het bestaat. In het leven maar voornamelijk in het euthanasietraject is alles wat je hebt... letterlijk en figuurlijk: nu. Dat maakte haar wens voor euthanasie en het traject ons elke dag een stukje meer pijnlijk duidelijk. Want wat wil ik kwijt, wat wil ik vertellen, wat had zij willen vertellen? Eigenlijk, meer bekendheid over hoe chaotisch, overspoelend en soms ondraaglijk het euthanasietraject is en daarentegen hoe bijzonder je jouw eigen (morele) gedachten hier mee om gaan, in een wens om te mogen sterven van een ander. Die jij, eigenlijk nooit wenst uit je leven te hoeven verliezen. Slechts 22 jaar, maar het was genoeg voor haar.
All Rights Reserved
#51
depression
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Schaduwkind.
  • Mijn leven...
  • Anne Frank het achterhuis (WO II)
  • Mijn Nachtmerrie...
  • Ze kennen ons
  • Dagboek
  • In de schijnwerpers
  • OverEten, OverLeven
  • Broken Inside
  • Bittere Levenslessen (Actief)

Ik was 8 jaar toen alles gebeurde en alles mijn leven veranderde. Dit is een waargebeurd verhaal over mijn leven. Alle namen zijn veranderd omdat mensen niet hoeven te weten wie er in mijn leven meespeelde. Het enige wat ik vraag is respect en als het je ooit overkomt of je moeder, vader, oma, opa, tante, oom of wat voor soort familie of vriend ook bent dan hoop ik dat je er wat van leert. En alle mensen die dit andere mensen aan doen daarvan hoop ik dat ze zien wat ze stuk maken in een leven.

More details
WpActionLinkContent Guidelines