183. FİLO

............... ~ZS~...........

Kuzgun
Ölüm demekti... Kara ölüm.

Adı, Kuzgun kuşundan gelirdi. Artık o da ölümle eş anlamlıydı. Onu görenler, ölümü hatırlar, gözlerinde ölümün karanlığını görür, soğuk nefesini enselerinde hissederlerdi.

Ama Kuzgun, ölüm olmak istemedi. Tek istediği, Hava Harp Okulu'nu bitirip iyi bir pilot olmaktı. Başlarda her şey dilediği gibi ilerledi. Düşlediği gökyüzünde özgürce uçuyor, bulutların arasından dünyaya bakarken geleceğe dair umut doluyordu. Tam Teğmen olduğu gün, ülkede büyük bir saldırı düzenlendi.

Bu saldırı, onun hayatındaki birçok şeyi yerle bir etti. Ancak, asıl darbe çok daha yakından, beklemediği bir yerden geldi.

Hayatı karanlığa doğru sürüklenirken aldığı bir görev, onu başka bir uçuruma götürdü. Uçağı, İran sınırlarında düştüğünde, hayatı sonsuza dek değişti. Gökyüzünün altındaki bu zoraki iniş, onu bambaşka bir dünyanın kapısına sürükledi.

Orada, İrlanda yeşili gözleriyle büyüleyen bir Acem kızıyla karşılaştı. Gözleri, zümrüt gibi parlıyordu; hem huzur hem de hüzün barındırıyordu. Kuzgun hasta düştüğünde, bu genç kız ona özenle baktı. Onun şefkatli elleri ve umut dolu sözleri, Kuzgun'u tekrar hayata döndürdü. Ancak, sağ salim ülkesine döndüğünde, Acem kızı hakkında hiçbir bilgiye sahip değildi. Adı bile yoktu.

Kuzgun için o, yalnızca adı olmayan bir Acem kızıydı. Ancak Cihangir Albay'ın kuracağı 183. Filo'ya katıldığında, onu tekrar görmeyi asla beklemiyordu. Karşısında duran bu tanıdık gözler, Kuzgun'un geçmişinin kapısını bir kez daha araladı.

Artık yalnızca ölüm değil, yaşam da Kuzgun'un hikâyesine dahildi.

"İstikbal göklerdedi " Mustafa Kemal Atatürk

............. ~ZS ~.............

# Bu 183. Filo adında wattpadte bulunan ilk ve tek kitaptır #