ATEŞ VE BARUT (ASKER)

Aklında sessiz bir şekilde korkutmadan onu bulmak vardı ama başına yediği darbe ile hayalleri sekteye uğramış ağzından da beklenmedik darbe ile bir inilti kaçmıştı.

"Siktir!" Diyerek sesini yükseltti başının arka tarafını tutarak.

Elindeki telefon yere düşüp etrafı hafif bir açı ile aydınlatınca arkasını döndü.
Tam yüzüne okkalı bir yumruk yiyecekti ki ona gelen darbeyden ince bileği tutarak kurtulmuştu.

Ve yerde çarpan cam sesleri.
Elinde sımsıkı tuttuğu yarısı kırılmış vazo düşmüştü.

"İMDAT,EVİME HIRSIZ BİR SAPIK GİRDİ!" Diye bağıran Alarcın ile neye uğradığını şaşırdı.

Ensesine değen sıcaklık ile kafasının yarıldığını anlamış bulunmaktaydı.

Bakışlarını ona korku ile bakan kızıl saçlı ve yeşil gözlü kadından ayırmadı.

Saçları ve yeşil büyük gözleri ufacık ışıkta bile parlıyordu.

Bileğini tutan kadın'ın korku ile çırpındığını görünce ona doğru bir adım atıp, "hayır hırsız değilim sakinl-"diyecekti ki bacak arasına gelen tekme ile "KES ŞUNU HIRSIZ DEĞİLİM" diyerek bağırdı.

Canı acımıştı, sonuçta vurmulmayacak bir yerdi.

Alarcın korku ile gözlerini yumduğunda, sakinleşmek için sabır diledi ve öyle konuşmaya başladı.

"YÜZBAŞI KUTAY KURT" diyerek kendini tanıttı.