Remembering Her
- Reads 24
- Votes 0
- Parts 4
Ongoing
Last published Sat, Feb 15, 2025
Baka dito na ko mamatay. As I was mindlessly running for my life, a red laser appeared on the ground. One shot at hahandusay ako dito. Biglang pumasok sa isipan ko si Damian. Nawala na ang red laser kasabay noon ang isang kamay na humigit sa akin sa isang eskinita. Bago pa ko makapanlaban, nakilala ko ang mga mata niya kahit balot na balot siya ng itim na damit at helmet.
Damian.
Sumakay siya sa motor at walang alinlangan akong umangkas. Sa pagharurot niya'y 'di katagalan ay may dalawang itim na van ang sumunod. Sobrang bilis ng pangyayari at napahigpit na lang ako ng hawak sa baywang niya. Halos 20 minutes na ang drive hanggang dahan-dahang siyang bumagal at nagpark.
"Anong ginagawa mo doon?! Delikado doon Drea!" galit na galit niyang asik sa akin pagkababa niya at tanggal ng helmet.
Nagulat ako sa boses niya at huminga ko ng malalim bago siya sinagot.
"Pakealam mo ba?" tangina Drea ang hina mo naman sumagot.
Sa 'di kalayuan, narinig namin pareho ang mga sasakyan. Agad niya kong hinila sa kakahuyan. Habang tumatakbo kami ay rinig din ang mga yapak na nakasunod sa amin.
He rushes to remove his jacket leaving only his black shirt and he removed mine as well, left me with my white tank top. He quickly untied my hair and held my face closer. Tumigil ang puso as our faces are only centimeters away but he put his thumb between our lips. Hindi ako makahinga then someone flashed us brightly behind me.
All Rights Reserved
#160
crime
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
When All I Have is You (Completed)
"Sakay!", nakasigaw na utos niya. Agad akong umupo at napataas pa ang aking mga balikat nang malakas niyang isinara ang pinto. Nandoon ang kaba at takot sa aking dibdib na pilit kong nilalabanan. Huminga ako ng malalim. Nang makasakay siya ay ni hindi niya ako nililingon. Kita ko ang mga ugat niya sa kanyang kamay habang mahigpit na nakahawak sa manibela. Nagyuko ako ng ulo habang kagat ang ibabang labi. "Now tell me...magkano ang sinasahod mo?", napaangat ako ng tingin sa kanya. His eyes are fix in front ngunit tagusan naman. "Magkano ang ibinabayad sa'yo?", mabalasik niyang tanong na ngayon ay titig na titig sa akin. But I didn't answer him. I just heard him curse. Ang sunod kong narinig ay ang pagtunog ng makina ng sasakyan. Minaniobra niya iyon at mabilis na pinaandar palayo. Patuloy sa pagmamaneho hanggang sa huminto kami sa may gilid ng daan. "Intindihin mo naman ako. Kailangan ko lang talagang..." "Bakit ginugutom ba kita?!" Napapikit ako sa kanyang tinuran. Hindi naman niya kasi ako kargo. Wala siyang responsibilidad sa akin. Kaya kong buhayin ang sarili ko... "Clarence naman...kailangan kong magtrabaho. Kailangan kong kumita ng pera..." "Kaya nga tinatanong kita kung magkano ang ibinabayad sayo...titriplihin ko or better yet sabihin mo sa'kin kung magkano ang gusto mo. Name your price..ibibigay ko sayo kahit magkano!" "Binibili mo ba 'ko?", hindi ko maiwasang itanong. Sa paraan ng pagkakasabi niya ay parang gusto na niya akong ariin na parang isang bagay. Nag-iwas siya ng tingin sa akin. "Kung sasabihin ko sayong oo...gusto kitang bilhin. Ibebenta mo ba ang sarili mo sa'kin?" Natigilan ako sa bigla nyang tanong. Clarence and Lucy Story! A/N: *Contain mature themes and strong languages. *Expect spelling mistakes and grammatical errors in some part of the story. *Story is a product of author's imaginations, any resemblance is purely coincidence. CTTO of photo cover used... Thank You! *SilentPage18Complete
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
My Possessive Adoptive-BIGBrother
"Jiliane! Buksan mo 'tong pinto!" malakas nitong binayo ang pintuan niya. Alam niyang tuluyan ng naputol ang pasensya nito sa kanya dahil sa ginawa niyang pag-iwas sa binata. She didn't care actually, kung ayaw nitong marinig ang rason niya ay wala rin siyang balak makinig sa sermon nito. "I said open the goddamn door or I swear I will break this thing! Jiliane!" sigaw nito mula sa labas. Bahagya siyang kinabahan sa karahasang ibinabadya ng boses ng binata. Wrong timing naman ang pag-alis ng mag-asawa at tiyak na walang makakaawat sa pagwawala ng binata. Reed, asan ka na ba? Awatin mo ang kuya mo, parang awa mo na. Kahit kinakabahan ay pinilit niya ang mga paa na humakbang patungo sa pinto. She decided to let him in. Bago pa nga nito tuluyang masira ang pintuan niya. Dahan-dahan niyang binuksan ang dahon ng pintuan. Kita niya ang pamumula ng mukha nito sa labis na galit. Inisang hakbang nito ang pagitan nila at marahas siyang pinangko at inupo sa kama. "Why?... bakit napakatigas ng ulo mo?" nanggigigil na hinawakan nito ang mukha niya sa dalawang palad nito. Tinabig niya ang mga kamay nito at hinarap ang nagbabagang mata ng binata. "Tao ako, Alejandro, hindi hayop o bagay na walang sariling utak para um-oo palagi sa gusto. So what kung hindi ko natupad ang pangako ko? Tao lang naman ako, diba? Kung pagmomodelo man ang gusto kong gawin karera ay wala ka ng pakialam doon! Gagawin ko ang gusto ko at kahit ikaw ay hindi mo ako pwedeng pigilan!" she said defiantly. What she just said fueled his anger. Naniningkit ang mga matang tinitigan nito ng binata ang kabuuan ng mukha niya bago marahas na bumaba ang mukha nito sa kanya upang angkinin ng pangahas nitong labi ang labi niya. Naramdaman niya ang paglapat ng likod niya sa malambot niyang kama. No! -Hello guys, gusto nyo rin ba mabasa love story ni Reed? -ano pa inaantay nyo? vote and comments na.. LOL.Complete
Babangon Ako
BLURB Sa gitna ng kaliwa't kanang putukan ng baril sa pista ng Buhay na Bato, naglipana ang mga bala sa kalagitnaan ng gabing dapat sana'y masaya lang at tahimik. "Ah damn it!" anas ko sa aking isip nang mapagtantong papalpak ang misyon namin. Paniguradong may traydor sa grupo. Hawak ko ang duguan kong tagiliran at pilit na inilalaban ang aking buhay. Napuruhan ng saksak ang tagiliran ko. Mabuti at matagupay kong naprotektahan ang mag-inang De Rama- isa ito sa misyon ko. Pagkatapos maka-hingi ng backup, nawalan ako ng malay habang dinadala sa ospital. Epekto ng pampatulog na tinarak sa akin na spear knife. Marami na ring dugo ang nawala sa akin. "Kapit lang, Nette, malapit na tayo sa ospital," narinig kong sabi ni Ken habang ako'y nagdedeliryo. Hindi ko na yata kaya, malapit na akong bumigay. Paano ba ako kakapit? Nadarama ko na ang katapusan ko. Para na akong sinusundo ng liwanag. Nag-flashback ang mga alaala ko sa aking isip-ang mukha ng aking mga magulang, ang pagkamatay ni Verena, ang mga araw ng pagsasanay at mga misyon namin ni Ken, at ang... magaganda't malalim na mga mata ni Enzo. Bakit? Bakit pati ang tinig niya ay naririnig ko? Nananaginip ba ako? "Bumangon ka, Marianette. Bangon na. Hindi mo pa nakakamit ang hustisya." Oo, babangon na ako, at dudurugin ko sila! Author note: Hi Wettys & Talabibis! Dark romance po ito, so expect a lot of SPGs (bed scenes, violence, foul words, etc) This is our bromate collab ni Maginoong Manunulat. Ang title po ng kanya ay "Dudurugin Kita". More on PoV po iyon ng male lead namin. Ang akin ay kay Marianette na female lead. Please expect loopholes, discrepancies, inconsistencies sa timelines, names, at events, at kung ano ano pang flaws. Mahirap po ang coordination namin, hindi magkatugma ang aming time.
Obsessive Desire (GXG)
"Shhh baby. Don't cry. I told you that escaping here is useless. See? Napagod lang tayong dalawa." malambing na sabi nito habang pinupunasan ang luhang di ko man lang namalayang umaagos na. Bahagya itong lumayo at pinalapit ang tauhan niya. "B-bitawan mo a-ako!" Sigaw ko nang bigla akong binuhat ng tauhan niya. "Hush now my love. I know that you're tired. You're very weak, and on top of that, you're not eating properly." Sabi nito ng may matamis at nakaka akit na ngiti sa labi. "P-please. Let me g-go. Iuwi mo na ako! Ayaw ko nang bumalik sa mansyon na yon. Please! Nag mamakaawa ako! " Pag susumamo ko sa kanya. Ang kaninang nakangiting maamong mukha ay biglang napalitan ng kailan man ay di mo gugustuhing makita. Nakakagulat ang bilis nito sa pag babago ng ekspresyon. "We'll have our conversation at the mansion." mahinahon ngunit kasing lamig pa sa yelong sabi nito. Naramdaman kong may itinurok sakin na injection na tiyak kong pampatulog ang laman. Hindi ito ang unang beses na naranasan ko ito kaya nakakasiguro akong pampatulog ito. Unti unting bumigat ang talukap ng aking mata ngunit bago ako panawan ng ulirat ay narinig ko pa ang sinabi ni Farah. "You're mine and mine alone." ___________________ Hello! I really want to use their TSOU character names but i might get in trouble if I do that. I need to change their names to avoid copyright. Thanks for understanding! A/N: Please read at your own risk.This is my first story. I'm not a professional writer so please do understand if I have mistakes or errors, you are free to correct me guys. Thanks. P.S. Please do not copy or steal my work. It took me a long time to make this.![Married to a Multi Billionaire Gangster [1st Half COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/9015300-256-k585973.jpg)
Married to a Multi Billionaire Gangster [1st Half COMPLETED]
"Yes, I do." Never have it crossed my mind that this very statement shall determine my life. And, I had never wished it will be. "She's awake, get her dressed and ready, I'll be on my way. Don't screw this up, ayusin niyo lahat, or else you're all dead." I cannot comprehend how did I get here, panic reached me nang lumapit yung lalaking naka-upo-lumapit siya sa likod ko looking at my reflection intensely. "Those eyes, they were deep and blank as if they were hollow. Yet, those eyes give my shivers...nakakatakot. And what did he just said? D-dead?! Oh my goodness. Just where in the world did I get myself into?!" "Wa--wait" pagpigil ko sa kanya. Mabilis akong tumayo at hinarap siya. I don't know where I get this gut to face him pero kailangan kong gawin 'to. I don't wanna end my life here!Complete
DON'T LOOK BACK: School Of The Dead
Paano kung bigla ka na lang makakapasok sa isang paaralan na hindi mo naman alam kung paano o bakit ka napunta doon? Akala mo normal lang. Pero may mga patakaran na hindi mo maintindihan. "Don't look back," pahayag ng isang gurong hindi ko maaninag ang mukha. Hindi ko maintindihan. Bakit? Ano bang meron sa likod? Pero ramdam ko ang mga matang nakatitig sa akin. Hindi ko alam kung bakit, pero nakakakilabot. Parang bawat balahibo sa katawan ko, nakatayo. Isang hakbang pa lang palapit sa loob ng gusali, naramdaman ko na ang bigat ng hangin. Para bang may humihila sa'kin pabalik... isang malamig na presensya na ayaw akong papasukin. Pero mahigpit ang utos-huwag lilingon. Ang problema, pakiramdam ko... hindi lang isang pares ng mata ang nakatitig sa'kin. Parang daan-daan. At sa bawat segundo, palapit sila nang palapit. May narinig akong mahina, halos pabulong, diretso sa tainga ko- "Lumingon ka..." Napakagat ako sa labi ko, pinilit na wag gumalaw. Pinilit na wag magpatalo sa takot. Dahil ang sabi nila, sa oras na lumingon ka... hindi ka na makakabalik. Don't Look Back: The school of the dead coming soon... abangan.
Last Embrace (completed)
"Need talaga naming hiramin ang bahay mo. It's for our film in Rizal. Hindi kami magnanakaw o kung ano man. Just a few weeks would be fine!" dugtong pa nito. Hindi ko ulit pinansin. Dumiretso lang ako sa paglalakad. Abala ang lalaking ito. Kanina pa ito dada ng dada. Hindi ba ako titigilan ng nito? Malapit na ako sa bakuran ng bahay ko. Pero, napasadahan ko pa ng tingin ang isang itim na van na nakaparada sa kabilang kalsada ng mismong tapat pa ng bahay ko. May mga taong nakasandal at nakayukyok doon. Sa mga pustura nila ay nasisigurado kong kasamahan ito ng lalaking nangungulit sa akin. Pero ganoon na lamang naningkit ang mga mata ko ng mahagip ko ang dalawang bulto sa pinaka-hood ng Van.Ang lalaki ay walang puknat ang pagtugon sa halik ng babaeng kinukubabawan siya. Nakakakilabot ang kanilang ginagawa sa ganitong tirik ang araw at sa publikong lugar pa nila naisip maghasik ng kalaswaan. Nakaramdam ako ng malamig sa aking paanan kaya napatungo ako. Ang naka-plastic kong sinigang na baboy ay nakakalat na sa semento. Nabitawan ko pala ng hindi ko namamalayan. Nakakainis! Nasayang ang pinaghirapan kong hingiin sa isang handaan sa kabilang bayan. Wala na akong hapunan. "So, payag ka na?" Napatingala ako sa narinig. Nakangiti ng malaki ang lalaking katabi ko. Ilang kurap ang ginawa ko bago ako umiling. Pagkatapos kung makita na pinapakinabangan na ng semento ang dapat na hapunan kong ulam ay palagay ba niyang uunahin ko pa ang request niya? Sa tingin ko'y nagkakamali siya. Mabilis akong nagmartsa palapit sa gate ng bahay ko. Binuksan ko ito at mabilis na ini-lock ang gate. Ayoko silang naririto sa bakuran ko. Mabilis akong nagmartsa patungo sa pintuan. Pipihitin ko na sana ng may magtulak sa aking lingunin sila. Geez! Wrong move. A freaking wrong move. Kung baga sa larong chess ay checkmate ka na. Heto't napapasadahan ko na naman ang matatalim na titig niya. Wari'y ipinaparating ang linyang- no use even if you run. No use.Complete
RUTHLESS MAN OBSESSION ( COMPLETED )
My breathe stop when I saw a dangerous but gorgeous man stepped into my view. He's walking with grace and there's an authority aura around him. Parang hawak niya ako sa leeg at nakasalalay ang buhay ko sa kanya. Hindi ako makapaniwala na ang mukhang ito na dati ay ang mukha na palagi kung hinahanap at gustong makita araw araw , ay ngayo'y ang mukhang magdadala sa akin ng matinding takot at pagkamuhi. Paano niya ito nagawa sa akin, sa amin. Akala ko pa naman ay maaasahan siya at tanggap niya kami. Pero heto siya ngayon dinadala ako sa kanyang imperno. Chills are running into my spine that makes my whole body feels cold. I snapped out of my thoughts ng bigla siyang tumigil at ngumisi ng nakakatakot that makes me shiver. "Afraid of me huhh, don't worry ako parin ito. Ang taong baliw na baliw sayo. Siguro na man ay kaya mo na akong mahalin sa itsura kung to. At kung ayaw mo parin ay wala na akong magagawa kundi pilitin kang sumama sa akin" mahaba niyang litanya. Baliw na talaga siya kahit pa magbago ang itsura niya ay walang magbabago. Hindi siya ang mahal ko at hindi ko siya kayang mahalin. Kung pwede ko lang sanang sabihin sa kanya, pero fuck nilagyan niya ng tape ang bibig ko. Pag ako nakataka----- "Alam ko ang iniisip mo. Hinding hindi ka makakatakas sa akin. Don't worry I will sent you to my heaven " at sinabayan pa ng tawa ng demonyo. Heaven talaga, baka ibig niyang sabihin ay pugad ng mga satanas. Bigla niya akong binuhat at hindi na ako nakapalag dahil pagod na ko, pagod nako sa lahat ng pagkukunwari niya. Pero isa lang ang nasisiguro ko , I HAVE MO ESCAPE TO THIS RUTHLESS AND OBSESS MAN. 😘😘jeanobsession😘😘Complete
My Dearest Mary✔️
"Uy Miss sandali!" Tawag sakin ng gwapong pulis huminto naman ako sa pagmomotor nginitian ko ito ng matamis pero seryoso lang ang muka nito "Ahehehe bakit po?" Pacute na sabi ko "Bakit hindi ka naka helmet? Alam mo ba kong magkano ang multa? Oh pangalan at edad mo?" Napakamot ako sa ulo patay ako nito nakita ko naman na parang may isinusulat ito "Ah eh Mary Lie 24." Yun nalang ang nasabi ko "Family name mo? Wait May lisensya kaba?" "Bog po. Opo meron" Nahihiyang sabi ko syempre sino ba namang hindi e makakita ka na pulis na astig tapos maganda pa pangangatawan nito at nakakatakot ang uniporme nila haler! Muka naman itong nagulat sa apilyedo ko tss Nasa Ubox inilagay ng kuya ko ang mga lisensya namin para madali lang ito makuha kong sakali ngang hanapin ito Agad ko naman itong binuksan at pinakita sa kanya "Taga saan kaba?" Tanong uli nito "Taga dito lang po." Pagkatapos kong sabihin yun ay nagsulat uli ito sa parang reciept yata at agad inabot sakin ng matapos ito. "Oh ito punta ka sa munisipyo at magbayad ka sa treasurer kapag hindi mo nabayaran yan sa loob ng pitong araw ay maari namin yang iforward. Pwedi kanang umalis next time miss ay mag helmet kana." Walang prenong sabi nito. Kinuha ko naman yung recibo at nanlaki ang mata ko ng makita kong 500 pesos ang multa?! bwesit! tss ano bayan ang malas naman ng araw nato hayop! Inis na umangkas ako sa motor hindi pa ako naka pag andar ay may sinabi ito sakin na ikinalingon ko "Kapatid mo ba si Jerry Bog?." Hindi ko siya sinagot at humarurot ng takbo agad narin akong pumunta sa munisipyo at ng makapagbayad. Teka ano naman kaya ang paki niya? Nakakainis ang pulis na iyon panira ng araw ko !Complete
"Sakay!", nakasigaw na utos niya. Agad akong umupo at napataas pa ang aking mga balikat nang malakas niyang isinara ang pinto. Nandoon ang kaba at takot sa aking dibdib na pilit kong nilalabanan. Huminga ako ng malalim. Nang makasakay siya ay ni hindi niya ako nililingon. Kita ko ang mga ugat niya sa kanyang kamay habang mahigpit na nakahawak sa manibela. Nagyuko ako ng ulo habang kagat ang ibabang labi. "Now tell me...magkano ang sinasahod mo?", napaangat ako ng tingin sa kanya. His eyes are fix in front ngunit tagusan naman. "Magkano ang ibinabayad sa'yo?", mabalasik niyang tanong na ngayon ay titig na titig sa akin. But I didn't answer him. I just heard him curse. Ang sunod kong narinig ay ang pagtunog ng makina ng sasakyan. Minaniobra niya iyon at mabilis na pinaandar palayo. Patuloy sa pagmamaneho hanggang sa huminto kami sa may gilid ng daan. "Intindihin mo naman ako. Kailangan ko lang talagang..." "Bakit ginugutom ba kita?!" Napapikit ako sa kanyang tinuran. Hindi naman niya kasi ako kargo. Wala siyang responsibilidad sa akin. Kaya kong buhayin ang sarili ko... "Clarence naman...kailangan kong magtrabaho. Kailangan kong kumita ng pera..." "Kaya nga tinatanong kita kung magkano ang ibinabayad sayo...titriplihin ko or better yet sabihin mo sa'kin kung magkano ang gusto mo. Name your price..ibibigay ko sayo kahit magkano!" "Binibili mo ba 'ko?", hindi ko maiwasang itanong. Sa paraan ng pagkakasabi niya ay parang gusto na niya akong ariin na parang isang bagay. Nag-iwas siya ng tingin sa akin. "Kung sasabihin ko sayong oo...gusto kitang bilhin. Ibebenta mo ba ang sarili mo sa'kin?" Natigilan ako sa bigla nyang tanong. Clarence and Lucy Story! A/N: *Contain mature themes and strong languages. *Expect spelling mistakes and grammatical errors in some part of the story. *Story is a product of author's imaginations, any resemblance is purely coincidence. CTTO of photo cover used... Thank You! *SilentPage18
More detailsContent Guidelines