Suskun Bir Adam

Aynada gördüyüm adam qocalıb
Daha əvvəlki tək gülə bilməyir
Geridə uşaqlıq illəri qalıb
Hey dönmək istəyir, dönə bilməyir

Aynada gördüyüm adam qocalıb
Elə bil günbəgün dünyadan küsür
Xoşbəxtlik boğazına tıxçanıb qalıb
Danışmaq istəyir ama qan qusur

Aynada gördüyüm adam qocalıb
Üzünü qırışlar bürüyüb tamam
Əlləri əssə də özü dik durub
Yaman çox arıqdı quruyub tamam

Aynada gördüyüm adam qocalıb
Saçları pambıqtək ağa bürünüb
Dünyanın əzablı bu yollarında
O gah addımlayıb gah da sürünüb

Aynada gördüyüm adam qocalıb
Ömründən günləri qoparıb atır
Başını səssizcə aşağı salıb
Qocalıq dəryasına üz tutub batır...