Mr. Yoso
- Reads 15
- Votes 0
- Parts 1
Complete Sun, Aug 25, 2024
[π’π»π²-ππ΅πΌπ]
"π΅πππππππππ ππ'ππ
π―πππ
π ππππ ππππ πππππ πππππππππ ππ πππ."
Wala gana si Cianeia sa lahat. Hindi niya na nga alam kung ano'ng nangyayari sa kaniya, e. How she wished to meet that person again. A stranger whom she met once that calmed her stormy mind.
All Rights Reserved
#947
oneshotcollection
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Salamisim
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.Complete![You're Mine, I'm yours(EXOSHIDAE)[COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/22477089-256-k388413.jpg)
You're Mine, I'm yours(EXOSHIDAE)[COMPLETED]
First story ko for exoshidae! Hope you like it! ------------------------------------------------ Panu kung isang araw magising ka nalang na kayo na ng taong mahal mo?? O di kaya, close na kayo ng gusto mo, Pero isang araw nagiba ang lahat hindi na ikaw ung lagi niyang kasama, hindi na yung kayo ang magkakasama, alam mo dati ikaw ang gusto pero biglang nagbago, Mageeffort ka pa rin ba?Complete
Bawat Sandali (Completed)
Bianca was raised to never disobey - to follow her aunt's every word and to wait for love until college is over. But her deep admiration for Ismael is a temptation she can't resist, even if it means disobeying for the first time in her life. ** Tatlong lugar lang ang madalas puntahan ni Bianca - eskwelahan, bahay, at simbahan. In school, she learns. At home, she rests and feels safe. But the church... that's where she gets to see Ismael - the sacristan she secretly adores so badly. Ismael Aurelius Alejo is Monte Claro's pure boy - kind, innocent, angel-like. Or so everyone believes. But when Bianca catches him breaking the image he's worked so hard to keep, she learns the truth. Ismael is not as innocent as he seems. And the more she uncovers, the more she's drawn to him - even if it means betraying her aunt's trust. Bawat sandali, bawat lihim na pagtatagpo, bawat tahimik na away na walang ibang nakakaalam - Bianca just can't let him go. She knows this love can't last. And when she finally does, it's too late. His feelings have gone beyond control. Now it's him who can't forget every moment they shared together. Ismael Aurelius Alejo is the boy who fights for love. And this time, he's ready to break every rule to keep her. This story is written in Tagalog and English. HeyBeyaaahComplete
Renewing Memories
I am Annabelle Soriano. Well, that's what I thought I am. Ang totoo kasi niyan, hindi ko alam ang buong pagkatao ko. Wala akong maalala... I feel like something is missing, yet I can't remember what's been missing. Everything seems so sudden, my life changes like how the weather changes. Hanggang sa... makikilala ko siya. Hindi ko alam ang nararamdaman ko pero parang pamilyar siya saakin. I must be dreaming because I don't know what's real from fiction. Tadhana na hindi kapani-paniwala o tadhana nga ba? Nagtagpo kami sa hindi inaasahan na pangyayari... o nagtagpo nga ba talaga kami? Ang hirap paniwalaan dahil salungat ang ibang pangyayari sa kasalukuyan kong buhay.Complete
Isa Pang Balang Araw (Another Someday)
THIS IS A ONE SHOT STORY!!! Hindi lahat ng bagay na gusto mo ay makukuha mo. Pwedeng gusto mo 'yon, pero hindi iyon ang nakatakdang ibigay sa'yo. May mga bagay kasi na masyadong sobra para hilingin, 'yong mga bagay na maaaring hindi patas sa iba. Lalong-lalo na sa pag-ibig, hindi mo mapipilit ang isang tao na gustuhin ka niya pabalik. Sa pag-ibig, sadyang mapaglaro ang tadhana. Huwag kang aasa sa isang tao kung hindi ka naman handang maiwan ng mag-isa. May mga taong dumarating sa buhay natin na hindi naman natin inaasahang mamahalin natin ng sobra, pero sila pa mismo 'yong magbibigay sa 'tin ng sakit na hindi naman natin hiniling na maramdaman. Siguro, pagdating ng panahon, mapapagtanto niya rin kung gaano ko siya minahal. Siguro, pagdating ng panahon, mapapagtanto niya rin kung gaano niya ako nasaktan. Siguro, pagdating ng panahon, hihingi rin siya ng tawad at sasabihin niya rin sa akin ang lahat. Kapag dumating na 'yong panahon na 'yon, sana puwede na ring maging ako. Para sa maikling kuwento na ito, mapagtanto ko na hindi lamang hanggang dito ang istoryang matagal ko nang binubuo sa isipan ko.Complete
Ako ang kontrabida sa istorya niyong dalawa
[Completed but unedited] Ang kwento niyo ay nakasulat na,ikaw at siya ay para sa isa't Isa.Nakatakda na ang iyong tadhana,pero bakit pa tayo nagkita? Isang Binata at Dalaga na nangako sa isa't Isa mula pagkabata ay sila na Ang nakatakda.May isang Dalaga pang dumating sa kanilang istorya,hindi siya naparoon upang mangulo hindi niya din natakasan ang mapaglarong tadhana.Gumulo Ang dating mapayapa nilang mga puso,pinagtagpo ngunit Hindi nakatadhana.Nagkita subalit hindi magawang hawakan Ang isa't isa,sobrang lapit na pero Hindi parin magawang magtagpo ang landas nila.Tinaggap ang kapalaran na naparoon lamang siya upang maging kontrabida sa isorya ng mga bida,umalis at Hindi na bumalik pa. "Pinapapili Kita kasi nag eexpect ako na ako Ang pipiliin mo." -Trisha Queen_AzlieComplete
TOTGA (Candy Stories #4) (Published under Flutter Fic)
Engineering students Pfifer and Ivan know that what they have is something special. Without a proper label between them plus an ugly twist of fate, can they manage to be together in the end--or will they remain as each other's TOTGA and nothing more? *** May feelings na laging nandiyan, nakaabang kung kailan magpapapansin. Nakaabang kung kailan ako titisurin sa mga pamilyar na kanta, lugar, at salita. Magpapaalala sa isang mukha na hindi ko naman gano'n kakabisado pero pamilyar. Magpapaalala sa mga dating pakiramdam. Malalaman mo raw kung sino ang The One That Got Away mo kapag narinig mo 'yong salita at nakaalala ka ng iisang tao lang; nakatisod ka ng mga dating pakiramdam; nangulila ka sa mga nakaraang saya; nakaalala ka ng mga pamilyar na sakit. Sabi, time heals wounds at distance makes one forget. Bakit parang hindi naman effective? Bitbit ko pa rin lahat ng what if. Hindi pa rin ako makatakas sa maraming sana. Ako ba ang bumitiw o siya? Tapos na ba kami talaga? Ang sarap magtanong kaso...wala nga palang kami noon. Disclaimer: This story is written in Taglish.Complete![MINEβ€οΈ [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/287982546-256-k731870.jpg)
MINEβ€οΈ [Completed]
Maraming nagbago simula ng magkasakit ang kanyang papa. Nagkautang ng malaki sa banko ang kanilang pamilya. Halos lahat ng lupa at bahay na naipundar ng kanyang mga magulang ay naghalong para bula. Pero ayus lang ang mahalaga nadugtongan ang buhay ng kanyang papa. Pero pano nga ba kung isang araw magising na lang sila isang umaga na pati ang natitirang bahay at lupa na naipundar ng kanyang mga magulang ay mawawala narin at ang masaklap pa pati ang kanyang ama ay bilang na lang rin ang oras at araw na kanila itong makakasama! Kung kayo ang nasa sitwasyon ko? Bilang anak ano ang kaya ninyong gawin para sa inyong pamilya? Kaya ninyo kayang ipagpalit ang sarili ninyo kalayaan para sa buhay at kasiyahan ng inyong malapit ng mamayapang ama? Kaya ninyo kayang akuin ang mabigat na resposibilidad na kakaharapin na inyong pamilya? Pero kung ako ang tatanungin lahat kaya kung gawin kahit kapalit nito ay ang aking kalayaan. Pagdating sa aking pamilya di bale ng umiyak ako ng patago wag ko lang silang makitang luhaan. This story is based on what my imagination say's haha i hope you all like itβ€οΈπ godbless and always keep safe everyoneβ€οΈComplete
xristianbryan25 SHORT STORIES
Mga Short stories lamang po ito....sana magustuhan nyo. Vote and comments naman po. :)Complete
The Mistress Love Story (Completed)
THE MISTRESS LOVE STORY "Love." Nakangiting salubong niya nang makita ako. Yayakapin niya sana ako nang salubungin ko ito ng isang malakas na sampal. "Love? Ang kapal ng mukha mo! Paano mo nagawa yun sakin? pinagkatiwalaan kita." Galit na sabi ko, nagulat naman siya at nagtatakang tumingin sakin. "Anong sinasabi mo?" "Sige magmaang-maangan ka pa. May asawa ka diba?" "Paano mo nalaman?" Nakayukong tanong niya. "Paano? nagpunta ako sa bahay ni Madam kanina. Excited pa naman akong makita ka kasi isang buong araw kang hindi nagparamdam tapos ganun lang madadatnan ko. B---bakit mo ako niloko?" Umiiyak na sabi ko, halos hindi na ako makapagsalita ng maayos dahil sa pagiyak. "Sorry. I'm sorry. Hindi ko gustong magsinungaling sayo." "Kyle minahal mo ba ako?" Tanong ko sa kanya. Hindi ko alam kung bakit ko natanong sa kanya yan. Alam kong mahal niya ang asawa niya, kaya nga sila nagpakasal diba? pero i want to know kung minahal niya rin ba ako or panakip butas lang, kasi nasa ibang bansa ang asawa niya. "Oo. Mahal kita, minahal kita nung una palang." Mabilis niyang sagot. "Pero mahal mo din ang asawa mo diba?" Tumingin lang siya sakin. "Bakit hindi ka makasagot?" β WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.
More detailsContent Guidelines