Beyaza Hasret

Beyaza Hasret

Reads 3,366
Votes 295
Parts 5

Ongoing

Last published Thu, May 21, 2015

Geçmiş... Kader... Rastlantı... Geçmişin sınırlarında bir kız ve sınırların ötesinde satırların anlamlandırdığı bir adam. Aşk ve acı... Sadece kalplerin değil; gözlerin,sözlerin ve tüm bedenin hissettiği bir acı. Sır... Yüreği sırlarla dolu bir okyanus misali iki insan: ''Savaş Karahan '' ''Nil Gençer'' Onlar birbirlerini tamamlayamayacak kadar eksik Yaraları; ancak birbirine değerse geçecek kadar derin Ya korku? Siyah içinde hapsolmak mı ? Beyaza hasret kalmak mı ?

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines