MECRÛH

Adam korkuyla geri adım attı, dizlerinin bağı çözüldü ve sendeleyerek yere kapaklandı. Titreyen dudaklarından güçlükle döküldü sözler: "Sen... sen bir canavarsın. Sen bir canavarsın, Adelina."

Kadının dudakları, acımasız bir gülümsemeyle kıvrıldı. Gözlerinde öyle karanlık bir parıltı vardı ki, adamın yüreğini paramparça ediyordu.

"Ben Adelina değilim, sevgili babacığım." dedi buz gibi bir sesle. Adımlarını ağır ağır ileri attı, yere düşmüş adamın çaresizliğini bir şölen gibi izleyerek.

"Ben Viktoria'yım... Romanov ailesinin kusursuz eseri."

Adelina Viktoria Romanova. Romanov ailesinin gözbebeği. Ama kimse bilmezdi: O, Türkiye'deki yıkık bir yetimhaneden alınmış bir çocuktu.
Ve şimdi, o harabenin karanlığından doğan bir lanet gibi, tüm dünyaya kendi hikâyesini yazmaya gelmişti.