çocukluğum

çocukluğum

  • WpView
    Reads 7,724
  • WpVote
    Votes 425
  • WpPart
    Parts 9
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Mar 17, 2025
Karşımda gerçek ailem olduğunu söylenen aile vardı yanlarındaki benimle karışıldığı iddia edilen oğlan vardı ve yanındaki adamlar bana nefret dolu bakışlarla bakıyordu ama ben buna alışık olduğum için pek umursamadım bu saçma sapan nefret dolu bakışlara daha çok katlanmamak için çantamdan kulaklığımı çıkarıp şarkı dinlemeye başladım. Ve doktoru beklemye başladık Oysa ben hemen bu lanet hasteneden defolup gitmek istiyordum neymiş dna testi olacakmıs bir anda kapı açıldı ve içeriye doktor girdi elinde dna testiyld bize baktı elleri titriyordu karşıdaki adamları görünce korkudan kaçacakmıs gibi duruyordu ve bu benim çok komiğime gidiyordu sonra testi açtı ve okumaya başladı "evet mirza bey ve toprağın arasın kan bağı bulunmamaktadır"ve aniden karşıdaki çocuk ağlamaya başladı ve doktor yine konuştu "mirza bey ve aren beyin arasın %99,99 kan bağı bulunmaķtadır" ve karşımdaki çocuk daha çok ağlamaya başladı yanındaki abim sandıgım insanlar onu sakinleşmeye çalışıyorlardı ben ise bu görüntüye daha fazla dayanamayarak odadan çıkmaya karar verdim. bu arenin hikayesi
All Rights Reserved
#173
erkekversiyon
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • KORKUT / bxb
  • ALİN | Gerçek Aile
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Mafyaymısmıs
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Sirayet|Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines