KELEPÇE.

Geçmiş peşini bırakmaz. Tıpkı bir kelepçe gibi.

Büyüdüm artık. Kolay kolay pes etmiyorum, üzülmüyorum, seni aklıma getirmiyorum, boş veriyorum,umursamıyorum, geçiştiriyorum. Bazen adından bahsedenleri duyar gibi oluyorum, tanımıyormuş gibi davranıyorum seni. Sabahları mutlu uyanıyorum, geceleri huzurla uyuyorum. İnsanlar üzemiyor, filmler ağlatmıyor, şarkılar acıtmıyor. Teşekkür ediyorum sana. Teşekkür ediyorum, bana yaşattıklarına beni tamamen başka biri yaptığın için.
Artık senin tanıyamadığın, seni tanımayan biriyim. Neden mi?

Çünkü ne zaman birinin gitmemesini istesem gitti.

Çünkü benim yarım bıraktığımı hep bir başkası tamamladı.

Çünkü hep sevdiğim kadar yalnız kaldım.

İyi yoksun.