Nang Dahil Sa Facebook
- MGA BUMASA 1,795
- Mga Boto 57
- Mga Parte 3
Kumpleto Sun, Apr 19, 2015
UNEXPECTED.
Isang salitang makakapaglarawan sa Lovestory ko. Tara, ikukwento ko sa inyo.
ONE-SHOT Story/ Short Story
All Rights Reserved
#367
oneshotstory
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Magugustuhan mo rin ang
Salamisim
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.Kumpleto
In Love with the Same Girl (COMPLETED)
Sa mga taong nagdaan sa buhay natin minsan 'di na natin nakikilala ang sarili natin. Maitatanong mo na lamang na ako ba ito noon. Kapag may nakasakit sa puso natin ay kinakalimutan natin para 'di masaktan. Pero paano kung ang tadhana na ang kumilos para maalala mo iyon. Mga bagay na 'di na natin maalala dahil sa sakit na naramdaman ay biglang bumalik. Ang pag-ibig na pumatay sa'yo noon ay muling nanyari. But still, I'm in love with the same girl.Kumpleto
I'm Sorry..
Sabi nila, 'Time will heal'. Pero paano kung hindi ko na kayang hintayin pa yung time? Masyado na akong nasasaktan. Kapag nakikita ko ang mga alaala namin lalo lang akong nasasaktan. Love is UNFAIR.. ~~ A one shot story made out of the blue. This story was about a girl named Kristen and her loving boyfriend Nathan. But despite their love, and happiness, an unexpected thing happened. ~~ "Nathan! Nathan! Please! Wake up Babe! Please stay with me, Babe!" I was running, crying. I don't care if people are looking. All I can do right now is cry. I'm in complete pain. I'm losing hope. I can't bare seeing him like this. I can't even look at him. I love him. Beyond the highest mountains. I do love him more than myself. And I gave my all to him. I don't want to lose him. He's my life. The love of my life. I can't. Not now, not ever. ~~ P.S. This is my first ever attempt of publishing a one shot story. But I do hope for good feedbacks. Thankyou in advance if you read it. <3 -Nica-Kumpleto
Change Of Heart (Atlas Ramirez)
"I'm sorry I shouldn't have kissed you. Just please don't cry Iris." Hangang kelan mo mamahalin ang taong alam mong hindi pa tapos mag mahal ng iba? "I'm sorry I can't ruin you Atlas, not like this! I'm sorry but us... This, what will people say? I don't want to ruin you. you've been the best thing that ever happened to me and I can't." "Iris I love you." Sobrang sarap pakinggan sobrang sarap manatili. Sana totoo nalang. "No atlas, I can see it and I know mahal mo pa si Cassandra." "Iris believe me I loved Cassandra pero mas mahal kita." it's not loved, atlas its loving. You still love her, kasi I can see kitang kita ko kung gaano kalalim ang pangungulila mo sa pagmamahal niya. "Atlas hindi, hindi mo man makita. your eyes glow every time you talk about her it's her parin, siya parin all this time and I can't deal with that, kasi alam ko at alam mo palitan ko man siya sa tabi mo hindi ko siya kayang palitan sa puso mo." "Iris... Listen to me." Nakikinig ako atlas palagi akong nakikinig pero ngayon puso ko naman papakinggan ko. Sinubukan akong yakapin ni Atlas at sa mga oras iyon. Ang yakap na akala ko magpoprotekta sa akin sa lahat ng sakit ang pinakamasakit na nakabalot sa akin. "Atlas I'm sorry."Kumpleto
My Rebound Guy
Naranasan mo na bang magmahal? Naranasan mo na bang masaktan? Naranasan mo na bang maging tanga? Kasi ako? Oo. Pag mahal mo daw ang isang tao kaya mong gawin lahat. Lahat-lahat! Kahit kaibigan ka lang basta may papel ka sa buhay niya okay na. Aba! Kesa naman wala. Hindi ko alam kung kailan, paano at saan ko siya minahal. Basta ang alam ko... mahal ko siya... kahit may mahal siyang iba. Loving her from a far is okay with me. But once I saw her fell to the ground, crying? I swear! I'm ready to do everything just make her happy. Ang maging isang takbuhan kapag nasasaktan, maging isang dakilang tanga para lang mapatawa ka, ang maging isang taga sunod kapag nalukungkot ka, at ang maging isang panakip-butas para makalimutan mo yung sakit kahit panandalian lang. Lahat gagawin ko. Lahat-lahat. Dahil mahal kita, kahit rebound lang okay na. The story will be edited soon. Thank you! Please do inform that my username is changed to wounder3rKumpleto
End Game (COMPLETED)
Kung saan kami nag simula, doon rin pala kami mag tatapos -KweenlyKumpleto
![Writer's Blood [One-shot Stories] ✔](https://img.wattpad.com/cover/255454060-256-k409667.jpg)
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.
Karagdagang detalyeMga Alituntunin ng Nilalaman