VARDAKOSTA GEMİSİ

"Oyunu kazanmak için ne kötü bir partner seçimi..."

⋇⋆✦⋆⋇

Kovuldukları cenneti yakmaya yemin etmişlerdi, en başından beri sanki bu cezayı hiç hak etmemişler gibi. Aralarında silikleştikleri her kalabalığa birer birer uyum sağlayıp kimliklerini kazanırken saraylardan fabrikalar, tahtlardan meclisler gördüler. Düşmüşler için zaman giderek azalıyordu, söz konusu kazanmak değildi: intikamdı.

Bedenleri kanat özlemiyle kana bulanırken savaş çanları çalmaya başlıyor, şeytan bu defa elmayı dudaklarına götürüyordu; öfkeyi uzaktan seyretmenin tadını çıkartıyordu.

Babasının bu savaşta bir yeri olduğundan bihaber Niran ise, gözlerini kara denizlere çevirmiş; kül olup dibe vuran gemiden bir nabız beklemeyi hiçbir zaman bırakmamıştı. Ancak beklemenin bedeli içten içe kaybolan ışığı, bedenini saran karanlıktı. Ellerini göğüs kafesine katıp kalbiyle yüzleşmedikçe; kaybolduğu cehennemi asla fark edemezdi.