Karanlığımdaki Sen

"Söndü ışıklar
Etraf yine karanlık.
Göz gözü görmemiş çok mu?
Kalbim kalbini görmedikten sonra.
Oraya buraya çarpsa acır mı bedenim?
Yatakta sağa sola dönerken kolum sana çarpmadıktan sonra.
Duyduğum garip sesler korkutur mu beni?
Kulaklarım senin sesine sağır olduktan sonra.
Pencereden sızan küçücük ay ışığı bile keser o derin karanlığı,
Ama benim ay'ım çoktan söndü.
Şimdi güneş bir daha doğmasa da olur
Ben içimdeki bu zifiri karanlıkla da
yaşarım.
Zira alıştım."