Greatest Enemy
- Bacaan 1,688
- Undian 456
- Bahagian 39
Anda juga mungkin menyukai
The Love We Can't Have
"Jaze." Natigilan ako nang hindi ko inaasahang sundan ako ni Agatha. Hinihingal siya nang lingunin ko pero ang kamay niyang nakakapit sa dulo ng manggas ng uniform ko. Agad niyang tinanggal nang mapansin niya ang tingin ko ron. Huminga ako nang malalim upang pakalmahin ang sarili. Nararamdaman ko na ang basa sa mata ko nang ma-feel ko na naman ang gaan at ligtas sa presensya niya. Gusto kong ipakita na nasasaktan ako dahil sa bigat na dala dala ko. Pero nakakahiya pa rin. Nahihiya akong malaman niya na nanghihina na ako. Binigyan ko siya ng inis na tingin kahit na hindi iyon ang totoong gusto kong ipahatid. "Anong kailangan mo? Hindi pa ba sapat 'yung mga pamamahiyang ginawa niyo sa 'kin kanina? Ano pang balak mo? Na pati attention ng mga estudyante rito-makuha mo rin?" inis ko, pero lahat ng iyon ay imbento ko lang. Ayoko lang makita niyang nanlalambot ako kapag nakikita ko siya. "Lahat na lang inaagaw mo, pati ba naman 'yung pwesto ko sa buhay ng mga kaibigan ko kukunin mo. Mula nung makilala kita lahat ng swerte sa buhay ko nawala. Ikaw ang malas sa buhay ko, Agatha. Nagsisisi ako na dinala pa kita sa mundo ko." Tumalikod ako matapos kong sabihin ang bagay na napilitan akong gawin. Aalis na sana ako nang magsalita siya. "Ganon pala ang iniisip mo sa 'kin pero bakit kailangan mo pa akong paghintayin sa wala?" panimula niya. Batid kong ibig niyang sabihin, 'yung sinabi kong sasabihin ko ang problema ko kapag handa na ako. Napapikit ako at napatungo. Gusto kong humingi ng tawad pero hindi ko siya magawang harapin. "Naghintay ako dahil ang alam ko may aasahan ako, pero sana dapat naman noon mo pa sinabi 'yan. Para ako na ang umiwas, pwede rin akong lumayo." Huli para bawiin ang sinabi ko. Pinanood ko siyang maglakad palayo sa kung saan habang hindi matawaran konsensiyang bumalot sa akin. Sinadya ko 'yon kaya dapat kong pagsisihan. Ginawa ko 'yon dahil sanay ako. Sorry.Cerita Lengkap
Another world
Magkakaibigang napunta sa isang mundong puno ng misteryo. Hindi nila alam kung Anong klaseng Mundo Ang kanilang napuntahan magpapatuloy ba sila o Hindi na @ all rights reserved This story contains grammatically error Ito ay gawa gawa lang ng aking mapaglarong isipan if ayaw niyo ng kwentong pantasya wag na lang po basahin thank you
Not In The Blueprint
On a rainy night, two strangers found themselves under the same roof-one running from her fear, one from a past she could not let go of. What began as an act of reluctant care slowly turned into something fragile. Trust formed in silence, and distance blurred with every glance, every touch. But some people do not belong to safe worlds. Some carry violence in their hands and loyalty written in blood. She was never in the blueprint, yet she changed everything. The closer she got, the closer she came to the truth- That loving someone like her was never meant to be safe.
Who's the killer?
Sa isang masukal na kagubatan pinilit 'kong tahakin ang isang daan na hindi ko alam kung saan patungo. kadiliman... malakas na ihip ng hangin... malakas na ulan... nakakatakot. ako lang ang naririto ngunit sino ang babaeng nakatayo sa 'di kalayuan? walang mukha... ngunit dinig ko ang kanyang boses... "tulongan mo ako" humihikbi niyang saad limang hakbang patungo sakanya "Sandali!" sigaw ko ngunit bigla siyang naglaho teka ba't parang hindi naman siya nag laho? n-nahulog siya sa bangin... _____________________________ Date started: September 21 2024 Date finished:
Dahil Mahal na Mahal Kita (Destiny Series #4)
NOT EDITED‼️ Bakit niya ako tinalikuran? Ganon ba ang pag-ibig? Bakit hindi nya kayang manatili sa tabi ko? Bakit palagi niya akong kailangang iwan? Jhoanna Aubrey Romero, isang magalang na bata, mapag mahal sa pamilya lalo na sa kanyang Mamang at sa nag iisa nyang Nanay. Bata pa lamang siya ay nakilala nya ang babaeng bibihag sa kanyang puso, hindi naman nya balak na mahulog sa kaibigan nya pero ganon naman talaga noh? Pag damdamin na yung kumilos wala ka ng magagawa pa. Ang tanging hiling lamang ni Ann ay mamuhay ng masaya at makilala ang tatay nya, pero bakit sa lahat ng tao ay yung mas kinaiinisan pa nyang tao ang kanyang tunay na Ama? Janna Mae Yves De Jesus, galing sa isang mayamang pamilya. Wala namang balak na mahulog si Mae-mae sa kanyang kaibigan, dahil naniniwala sya na kapag kaibigan ay kaibigan lang dapat, huwag dapat nating gawin na ka-ibigan ang ating mga kaibigan. Pero nag bago ang ihip ng hangin, minahal nya ng lubos ang kanyang kaibigan. Lahat ginawa nya, dahil mahal na mahal nya ito.Cerita Lengkap
I'll be Waiting for you (When We Were Juniors Series #4)
"Vivi ko, pangako na hihintayin kita. Hihintayin ko sila na matanggap na nila tayo." Sa buong buhay ko, isang lalaki lang ang minahal ko ng totoo. Pero sa hindi inaasahang pangyayari ay matagal kaming hindi nagkita o nagkasama. Shenylyn Virelle Marquez, hindi ako lumaki na kasama ko ang aking tunay na pamilya. Lumaki ako sa pangangalaga ng mga madre at ng mga kaibigan ko. Sina ate Tine, kuya Samuel at ate Hera. Masaya kaming apat na magkakasama, kahit mahirap ang buhay namin ay kinakaya namin basta tulong-tulong kami. Hindi ko inaasahan na makikilala ko si Allan habang nagtatrabaho ako sa kanilang mansion bilang labandera at yaya ng nakakabata niyang kapatid. Marzell Allan Molina, isa siyang anak ng mayamang mag-asawa ng amo ko. Noong kita ko sa kanya noon sa horror house ay wala akong pakialam sa kanya, hanggang sa palagi na siyang namamalagi sa kanilang mansion. Hindi napigilan ng puso ko na umibig sa kanya. Minahal namin ang isa't isa kahit na ayaw sa akin ng kanyang pamilya, ganoon na rin sina ate Tine at kuya Samuel. Hindi ko alam na ang lalaking nakilala ko sa loob ng horror house ay seryoso kong mamahalin.Cerita Lengkap
Soft Boys Series1: PLACEBO
Paano kung ang mundong ginagalawan mo ay hindi nakabase sa katotohanan, kundi sa paniniwala? At bawat barahang iyong hinihila-hindi kapalaran ang ibinubunyag, kundi sarili mong ilusyon? Pagmulat mo, malabo ang alaala. Baluktot ang katotohanan. At sa unang hininga mo, kailangan mong pumili ng stance-ng maskarang magtatanggol o maglalantad sa'yo. Pero... paano kung hindi ikaw ang pumili? Paano kung dumating ang Joker-hindi inaanyayahan, hindi mapigilan? Nakangiti. Magulo. Mapanganib. Lalabanan mo ba ito, o hahayaan mong laruin ka? Kapag ang kaibigan ay anino lang. Kapag ang katiyakan ay nagiging bitag. Kapag ang kasinungalingan ay kasing ganda ng katotohanan-ano'ng pipiliin mo? At kung masikip na ang sulok, kakawala ka ba... o matutuklasang ikaw lang din pala ang gumawa ng pader? Ito ba'y laban para manalo-o pagtanggap na minsan, ang paniniwala lang ang natitirang sandata? Kaya ang tanong: Ano ang card mo? At totoo ba 'yon... o pinaniwalaan mo lang?
The Cursed Town
Isang bayan na napag-iwanan na ng panahon. Misteryusong nawawala ang mga pamilyang nakatira sa bayan nila. Isang araw nalaman nalang ni Gail ang pagkawala ng isa niyang matalik na kaibigan at ang pamilya nito. Sa pagkakataon iyong lakas loob niyang tutuklasin ang bumabalot na hiwaga sa kanilang bayan. Ngunit maipagpatuloy pa kaya niya ang pagsisiyasat kung buhay na ng mga magulang ang nakasalalay? Paano niya mapapalaya ang kanilang bayan sa isang sumpa kung mismong mga taong nakatira dito ay ayaw lumaya sa nakaraan?Cerita Lengkap
"Jaze." Natigilan ako nang hindi ko inaasahang sundan ako ni Agatha. Hinihingal siya nang lingunin ko pero ang kamay niyang nakakapit sa dulo ng manggas ng uniform ko. Agad niyang tinanggal nang mapansin niya ang tingin ko ron. Huminga ako nang malalim upang pakalmahin ang sarili. Nararamdaman ko na ang basa sa mata ko nang ma-feel ko na naman ang gaan at ligtas sa presensya niya. Gusto kong ipakita na nasasaktan ako dahil sa bigat na dala dala ko. Pero nakakahiya pa rin. Nahihiya akong malaman niya na nanghihina na ako. Binigyan ko siya ng inis na tingin kahit na hindi iyon ang totoong gusto kong ipahatid. "Anong kailangan mo? Hindi pa ba sapat 'yung mga pamamahiyang ginawa niyo sa 'kin kanina? Ano pang balak mo? Na pati attention ng mga estudyante rito-makuha mo rin?" inis ko, pero lahat ng iyon ay imbento ko lang. Ayoko lang makita niyang nanlalambot ako kapag nakikita ko siya. "Lahat na lang inaagaw mo, pati ba naman 'yung pwesto ko sa buhay ng mga kaibigan ko kukunin mo. Mula nung makilala kita lahat ng swerte sa buhay ko nawala. Ikaw ang malas sa buhay ko, Agatha. Nagsisisi ako na dinala pa kita sa mundo ko." Tumalikod ako matapos kong sabihin ang bagay na napilitan akong gawin. Aalis na sana ako nang magsalita siya. "Ganon pala ang iniisip mo sa 'kin pero bakit kailangan mo pa akong paghintayin sa wala?" panimula niya. Batid kong ibig niyang sabihin, 'yung sinabi kong sasabihin ko ang problema ko kapag handa na ako. Napapikit ako at napatungo. Gusto kong humingi ng tawad pero hindi ko siya magawang harapin. "Naghintay ako dahil ang alam ko may aasahan ako, pero sana dapat naman noon mo pa sinabi 'yan. Para ako na ang umiwas, pwede rin akong lumayo." Huli para bawiin ang sinabi ko. Pinanood ko siyang maglakad palayo sa kung saan habang hindi matawaran konsensiyang bumalot sa akin. Sinadya ko 'yon kaya dapat kong pagsisihan. Ginawa ko 'yon dahil sanay ako. Sorry.
Maklumat lanjut