Sino Ang Para Sa'kin?

Sino Ang Para Sa'kin?

  • WpView
    Reads 64
  • WpVote
    Votes 3
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Apr 19, 2015
Sometimes, we want to find love in our own way.. Cguro, dahil gusto natin na mahalin tayo ng wagas ng taong pinapangarap natin. Minsan, may darating sa buhay natin na magpapakita ng pagmamahal sa atin. Akala natin, yun na ang soulmate natin. Kaya mamahalin rin natin ang taong yun na minsan ay mas higit pa sa sarili natin. Minsan nakakalimutan natin na kailangan rin pala natin mahalin ng higit pa iyong mga sarili natin. Kasi nga minsan ang mga tao, aalis din yan sa buhay natin. Pag nawala na cla, feeling natin, wala na rin saysay buhay natin. (Napaka Emo ng description ni Author.. HAHAHA.. yaan nlng natin, minsan lng nman) Sana may bumasa nito para nman masimulan ko na story ko. (Excoited!! It's my first work of Art.. Hahaha.. Chooossss) Note: Cguro 85% sa story na ito ay naranasan mismo ni author. :)
All Rights Reserved
#45
brokenhearted
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
  • I Broke My Rules For You
  • Season 1: Great Pretender
  • A GOOSE'S DREAM - Pinoy M2M Story
  • She Got Me [COMPLETED]
  • A BROKEN PROMISE
  • тoмorrow wιтнoυт you ➳ LuYoon ff. COMPLETED
  • Be Mine Forever (COMPLETE)
  • That Day She Find Her Happiness
  • Opposite Attracts

Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --

More details
WpActionLinkContent Guidelines